In de vorige column over dit onderwerp die ik vier jaar geleden schreef, gaf ik aan dat mijn interesse in de duif in breedste zin, in 1990 aanleiding was om een duivenboerderij op te gaan zetten en hier aan gekoppeld diverse activiteiten te ontplooien.

Helaas is dat er nooit van gekomen. We zijn echter inmiddels 30 jaar verder en de meeste van de activiteiten die ik in mijn ondernemersplan beschreven had, zijn door anderen gerealiseerd zoals de Koeriersdiensten bijvoorbeeld en ook beginnen plannen voor een landelijk duivenmuseum vastere vorm te krijgen. De naam die ik aan mijn bedrijf wilde geven was Cher Ami, niet alleen vanwege de betekenis van deze naam, maar ook omdat dit de naam is van de meest beroemde oorlogsduif. Op mijn website heb ik er ooit een artikeltje over geschreven http://www.de-duivencoach.nl/cher-ami.html De man die in deze column centraal staat, heeft over het onderwerp postduiven en hun gebruik in diverse oorlogen, verschillende artikelen geschreven. Deze zijn zowel op zijn eigen website, als op de website van zijn vereniging te lezen en ook heeft hij gepubliceerd in het NP Orgaan en het Spoor der Kampioenen.

Heim is 76 jaar en heeft vorig jaar zijn duiven opgeruimd na ruim 50 jaar in de duivensport actief te zijn geweest. “Op mijn 9e zag ik bij kennissen postduiven in een hok en ontstond de interesse. Ik vond (en vind nog steeds) postduiven prachtige en intelligente dieren. Bovendien kun je er wedstijden mee doen. Dat vond ik helemaal fantastisch. Op mijn 12e ben ik daarom samen met mijn broer met postduiven begonnen. We woonden in de wijk Assendorp in Zwolle en daar waren toen veel duivenmelkers. Met van Ruud Hollander gekregen duiven, die destijds de weerman van de NPO was, behaalden we leuke successen. Rond ons 18e jaar zijn we gestopt en op mijn 30ste ben ik weer opnieuw begonnen en heb ze tot vorig jaar gehad. Mijn kwakkelende gezondheid was de belangrijkste reden om te stoppen en de hopeloze verliezen van jonge duiven speelde ook wel een rol.”

Zijn mooiste successen behaalde Heim in de zeventiger en tachtiger jaren met zijn schalies. Dit waren Janssenduiven afkomstig van Piet Meijwes uit Groningen die destijds als een bijhuis van de legendarische gebroeders Janssen werd beschouwd. Het begon met een laat jong van bakker De Vries uit Roden. Dit was een schalie doffertje wat gekweekt was uit een koppel dat De Vries had gekocht bij Piet Meijwes. “Met de nazaten van die doffer heb ik 20 jaar behoorlijk succesvol mee kunnen doen in de Groninger Concours Commissie. Goede oude tijden. Ik was bijvoorbeeld een keer eerste op een bijzondere vlucht (Beatrix-concours of zoiets, tegen meer dan 10.000 duiven) en zou een kleuren TV hebben gewonnen, maar uiteindelijk werd het na een reclame de tweede plek.”

Gaandeweg werd de prestatiedrang minder en is Heim zich meer in de geschiedenis van de postduif gaan verdiepen. Die interesse werd vooral aangewakkerd, toen zo’n 15 jaar geleden een vriend die een website over de 1e wereldoorlog had opgezet, vroeg of Heim meer wist over het gebruik van postduiven in de 1e wereldoorlog. Dat onderwerp sprak Heim wel aan. Hij wist wel dat postduiven actief werden gebruikt als boodschapper in de oorlog, maar verder wist hij er weinig van. Er ging als het ware een wereld voor hem open. “Ik heb me vanaf die tijd goed verdiept in de inzet van duiven in de wereldoorlogen (en de Frans-Duitse oorlog) en heb daarvoor een groot aantal bronnen geraadpleegd, ook Engels- en Franstalige. Aan oude Vlaamse boeken heb ik veel gehad (Silvain Wittouck). Ook stuitte ik bij toeval op het oudste boekje over postduiven in Nederland (J. Liese, Postduiven, uitgegeven in Veenendaal in 1872). Overigens heb ik met mijn artikelen geen wetenschappelijke pretenties. Het zijn gewoon journalistieke producten. In 2007 en 2008 verschenen 17 artikelen in het NPO-orgaan onder de titel “Duiven in oorlog en vrede”. In 2013 publiceerde Het Spoor 5 artikelen over het oriëntatie vermogen onder de titel “De duif wil naar huis”. Al dit materiaal is, soms iets anders geordend, te vinden op mijn website www.oorlogsduiven.nl.”

Een mobiel duivenhok van het Franse leger in de Eerste Wereldoorlog. Het hok volgde op gepaste afstand de gevechten. Duiven werden meegenomen naar het front en dan met een bericht losgelaten. De duiven waren getraind om zo’n verplaatst hok terug te vinden.

Heim schrijft dus niet alleen over duiven in oorlogstijd. Maar ook verschenen er van zijn hand artikelen over de historie van de moderne postduif en over het wonder van het oriëntatie vermogen. En ook de tekst van het boekje “Houden van Postduiven” dat in 1995 door de commissie Jeugd en Beginnerszaken van de NPO werd uitgegeven, is vrijwel geheel door Heim geschreven. Het origineel werd enkele jaren daarvoor oorspronkelijk uitgegeven ter gelegenheid van het 40 jarig jubileum van de duivenvereniging in Haren, die inmiddels niet meer bestaat. “Het desbetreffende boekje heb ik indertijd in Haren voor de schooljeugd gemaakt. Er is een alinea over “leenduiven” aan toegevoegd en een woordje vooraf. En ook zijn er andere foto’s aan toegevoegd. (De foto’s van mijzelf vond ik eigenlijk mooier). Later hebben ze wel hun excuses gemaakt voor deze wonderlijke manoeuvre. Er was mij namelijk niet gevraagd om de tekst te mogen gebruiken. Ik ben in die tijd (en veel later ook weer bij mijn kleinzoon) in de klas geweest met duiven. Dat was een groot succes, evenals de lossing van duiven op het schoolplein. Ik denk overigens niet dat dergelijke acties nieuwe duivenhouders zullen opleveren.”

Heim heeft niet alleen met zijn artikelen en het hierboven beschreven boekje een bijdrage geleverd aan PR voor de postduif. Ook heeft hij tientallen malen lezingen verzorgd, met name over oorlogsduiven. Tegen reiskostenvergoeding bezocht hij in de verre omtrek historische verenigingen, de maatschappij tot nut van het algemeen, vrouwen van nu, bibliotheken, enz. Maar bij postduivenverenigingen kwam hij echter niet. “Duivenmelkers vinden dit soort onderwerpen doorgaans minder interessant. Maar buitenstaanders vinden dit integendeel juist een erg interessant onderwerp, soms zelfs magisch. Mij gaat het vooral om de PR voor de postduif en de duivensport. En dat werkt. Ik ben met deze verhalen een aantal malen op verschillende radiozenders geweest. Dat leverde vele enthousiaste reacties op, ook wel van enkele duivenmelkers die inzagen dat dit zinvolle promotie is. Overigens ben ik pessimistisch over de toekomst van de postduivensport. Postduiven zijn net als sierduiven, rashonden, aquariumvissen, tropische vogels, insecten en veel andere dieren, niets voor de moderne jeugd. En zeker niet in verenigingsverband. Maar dat geldt ook voor dammen of bridgen. Daarom denk ik ook dat wervende activiteiten onder de jeugd zinloos zijn. Het NPO kan zich beter richten op het verstrekken en verspreiden van algemene informatie, over de postduif, de historie, de verschillende vormen van sportbeoefening, de éénhoksraces, de wetenschappelijke ontwikkelingen, etc. Er is namelijk zoveel gebrek aan simpele informatie over duiven in de huidige samenleving. Vervolgens zou men de werving dan veel meer kunnen richten op vijftigers en zestigers, die hebben tijd en geld. En natuurlijk op het behouden van de huidige liefhebbers!”

Vervoer van militaire duiven in 1e wereldoorlog

Op mijn vraag wat Heim nog op de plank heeft liggen aan artikelen, geeft hij aan dat het hem niet aan ideeën ontbreekt, maar wel aan de energie. “Ik heb al jaren niks meer gedaan aan mijn website, terwijl ik nog genoeg ideeën heb voor nieuwe artikelen. Het Spoor heeft daar ook wel belangstelling voor. Ik heb nog iets liggen over de Haagse lokduiven, over hoe de militairen indertijd de duiven precies trainden, over het te menselijk behandelen van deze dieren (duiven zijn geen mensen), over de Groningse duiventuin, over de verliezen van jonge duiven, over…….”

Tot zover Heim Meijerink en hopelijk worden zijn ideeën binnenkort omgezet in daden. Ik kijk er naar uit!



IN DE KIJKER

Uw website 1 jaar naast elk artikel?

Bekijk onze tarieven om te adverteren!

GESPONSORDE LINKS

Please paste a VALID AdSense code in AdSense Elite Module options before activating it.

SPONSOREN

 

TOPPERS IN BEELD

Combinatie Kroesen uit Klazienaveen

Drukt neus aan het venster met diverse kampioenschappen in afdeling 10. Als we de klok zeg maar 10 jaar terug zetten ...

Topper in beeld

Theo Streefkerk en zoon, Ameide - ...

Inleiding Theo Streefkerk is een heel bekende naam onder de mannen van het zware labeur. Iedereen heeft zijn naam ...

Topper in beeld

Klip - Verhagen, Rotterdam

Klip – Verhagen (Rotterdam) Wat kunnen we nog schrijven over deze combinatie. Al jaren staan ze aan de top van de ...

Topper in beeld

KEEK OP DE WEEK

Hallo allemaal - Evelien's journaal -

Wanneer ik deze tekst op papier zet is het al weer 2 februari en het nieuwe jaar reeds een maand oud. Ik kreeg ...

Evelien's Journaal

Einde bijzonder jaar in lockdown - ...

Hallo beste lezers, Voor dit keer eens geen duivennieuws. Vandaag is het 20 december en gaan we langzaamaan ...

Evelien's Journaal

Het is herfst.. - Evelien's journaal -

. De regen valt rijkelijk, alles is nat en smerig, kortom het is echt herfst buiten. De dagen worden langer dus ook ...

Evelien's Journaal

COLUMNS

Opleren - Ad Schaerlaeckens -

Of het weer is om op te leren? Dan moet het minstens 12 graden zijn beweerde vdH altijd. En dat was een wijs iemand. ...

Ad Schaerlaeckens

R.I.P. Cor Leytens - Ad Schaerlaeckens ...

Een van de nadelen van ouder worden is dat steeds meer mensen uit je (soms naaste) omgeving komen te ontvallen. Toen ...

Ad Schaerlaeckens

Tijd vooruit > -;) - Ad Schaerlaeckens ...

Barst komende nacht de 'Engelse bom' in Amerika bij Oprah W? Onderstaande schreef ik begin deze eeuw al: ...

Ad Schaerlaeckens

STEL JEZELF VOOR

Francois Moors - Melsele

Stelt ..  

Stel jezelf voor

Hennie Beumer

Stelt....

Stel jezelf voor

Aurelio padovano uit Breukelen - Stelt ...

Stel jezelf voor

W. Vink en Zoon - Stellen zichzelf voor

Stel jezelf voor