Duivensport Totaal Juli 2010
Terugblik.
In mijn laatste duivensport totaal maakte ik melding van het niet presteren van mijn doffers. Ik heb mijn doffersafdeling toen aangepast. Ze kregen de beschikking over hun broedhok zodat ze misschien iets meer gemotiveerd zouden zijn. Helaas heeft dit niet geholpen want in dat weekend lukte het weer niet. Geen doffer in de prijzen. Ik heb toen de schappen maar weer voor de bakken gehangen en de doffers rust gegeven. Dit laatste hielp wel want 3 weken later wisten zich 2 doffers goed van voren te klasseren. Ik denk dat de rampvlucht vanuit Menen een behoorlijke impact op de duiven heeft gehad. Blijkbaar kunnen duivinnen beter omgaan met moeilijke omstandigheden.
Jaarlijkse africhtingsrampvlucht.
Ook dit jaar was het weer bingo. Na 8 keer africhten waren mijn maat en ik op een dinsdagmiddag weer aan de beurt. 8 keer africhten en bijna geen duif verspeeld en dan is het raak. De weersomstandigheden waren uitstekend te noemen. Mooie wind uit het Westen, half bewolkt en een temperatuur van 23 graden. Na 3 uren was van de 62 duiven geen enkele in staat het hok te bereiken en dat op een afstand van laat maar zeggen 50 kilometer. Dan weet je hoe laat het is. Later in de avond waren er 20 van de 40 thuis. De dagen erna kwamen nog een paar na maar de teller bleef steken op 26 stuks. Af en toe krijg je nog eens een telefoontje dat een duif binnengelopen is. Zo belde uit Koekange mij een vrouw dat bij haar in de kapschuur een duif zat met mijn telefoonnummer op de ring. Een dag later ging ik, gewapend met een schepnet, richting Koekange. Hier kon ik, met veel geduld, de duif uit de lucht vangen. Op het eerste gezicht zag ze er redelijk goed uit. Maar als je zo’n duifje goed gaat bekijken blijkt toch alles mis te zijn. Ze komen natuurlijk niet voor niets niet naar huis. Dit duifje had 24 uren per dag de hik en dat duidt waarschijnlijk op ademhalingsproblemen. Vliegen wou ze ook niet in het koppel. Ik heb haar maar in de volière geplaatst en nu maar eens kijken of het hier beter wordt. Uit de wandelgangen hoor ik van veel liefhebbers dat ze verliezen hebben geleden en dan heb ik het niet over 1 of 2 duiven. Het zal altijd wel een raadsel blijven. Het is wel zo dat de duiven die het hok zelfstandig terug vinden later niet snel verspeeld worden. Het heeft dus zeker iets met onkunde te maken.
Onbegrijpelijk.
Met deze hete dagen is het moeilijk om beslissingen te nemen. Zo besloot ons afdelingsbestuur om niet met de duiven naar Arras te gaan maar naar ST. Truiden. Dit scheelde toch bijna 250 kilometer. De duiven kwamen prima af omdat ze redelijk vroeg terug waren. Onbegrijpelijk vind ik dan de beslissing om een week later, onder dezelfde omstandigheden of nog erger, wel een vlucht van rond de 600 kilometer te houden. Dit is aan een leek niet uit te leggen. De vlucht van de waarheid noemen ze dit. Voor mij is het meer een brevet van onvermogen. Duiven in goede doen zullen dit goed aankunnen, maar een grote groep duiven kon dit echter niet. Ik begrijp dat veel liefhebbers het niet met mij eens zijn maar dat hoeft ook niet. Het gaat mij meer om de beslissing. Zo vind ik het ook vreemd dat wij een ST.Truiden vitesse en midfond hebben. Als de duiven tijdens de vitesse naar ST. Truiden gaan is de vracht minder dan tijdens de midfond. Het scheelt 20 eurocent per duif!!!!. Niemand die hier iets van begrijpt maar ook niemand die hier iets aan doet. Gewoon maar betalen.
Leren.
Gelukkig is niet alles negatief. Zo was ik op reportage bij Albert Jager in Eelderwolde. Ik had een interessant gesprek met hem over de duivensport. Zijn 602 is werkelijk een topduif die maar liefst 3 keer binnen de eerste 10 NPO vliegt. Hij gooit natuurlijk hoge ogen in diverse competities, tenminste als Albert hier aan mee doet. In Eelderwolde gaat het nog om de echte, pure duivensport. Hier is het waar je kennis op kunt doen. Geen commerciële insteek, gewoon met duiven spelen. Heerlijk!!!!.
Emmen, René Hidding
| Gerelateerde artikelen | |