Duivensport Totaal - 8 Nov 2010

Columns - Rene Hidding

dinsdag 09 november 2010 15:33

Geschreven door Beheerder

0 Reacties

Pruimentijd.
De laatste vluchten van dit jaar zullen mij lang bijblijven. Ik heb namelijk niet meegedaan. Voor mij brak begin september de pruimentijd aan. Ik kan mij niet heugen dat ik aan de laatste vluchten niet mee heb gedaan of het moet al door een vakantie geweest zijn. De pijp was bij mij en bij mijn duiven leeg. Nog nooit een seizoen gehad waar winst en verlies zo dicht bij elkaar lagen. De aanloop naar het seizoen met de jongen verliep niet helemaal vlekkeloos. Maar toen, zeg maar het kaf van het koren gescheiden was, kreeg ik de zaken behoorlijk aan de gang. Maar ik viel van de ene in de andere verbazing. Zo speelde ik op Strombeek de 26e NPO van goed 20000 duiven. Het was geen gemakkelijke vlucht, dus dacht ik dat het nu zou gebeuren. Een week later stond ik dus mooi met een druppel aan de neus bij het hok. Iedereen duiven behalve ik.

Die van mij kwamen een 20-tal minuten later en ze waren in goed 20 minuten allemaal thuis. Een illusie armer en een ervaring rijker werd op Arras met een niet al te hoge verwachting ingekorfd. Ditmaal werd het de 27e NPO met een leuke serie. Het lek is weer boven was mijn gedachte en vol verwachting werden de duiven voor de nationale derby ingezet. Hoe het dan mogelijk is dat halverwege de uitslag pas mijn eerste duif staat begrijp ik niet. Een oplossing had ik zo 1,2,3, niet voor handen, dus de stekker maar uit het stopcontact en kappen. Nu las ik dat veel liefhebber met hetzelfde als mij geconfronteerd werden maar dat was een schrale troost.

Verliezen.
Veel liefhebbers hoor je klagen. Veel jongen verspeeld tijdens het opleren. Veel meningen heb ik gelezen. Ik ben van mening dat op de meeste hokken een behoorlijk aantal doorsnee duiven zitten. Ga met deze duiven kweken en je heb een kot met doorsnee jongen. Ongetwijfeld zul je uit een vliegduif, waarvan je niet weet of het een goede dan wel een slechte is, een topper kunnen halen. Meestal blijkt dan deze vliegduif later een goede vlieger te zijn. Als ik op mijn eigen hok kijk vielen de resultaten van de doffers enorm tegen. Echt veel heb ik dan niet overgehouden. Als je dan in de compustam kijkt, blijkt dat veel jongen van deze duiven ook niet meer op het hok te zitten. We kweken te pas en te onpas jongen uit duiven waarvan wij de kwaliteit nog niet weten!!!!. Als de stamboom maar goed is dan komen de kopprijzen vanzelf. Mooi niet dus.

België.
Ik ving in de loop van het jaar een jonge Belg op. Kwam uit Pulderbos een regio waar sterk met duiven gespeeld wordt. De liefhebber in kwestie verraste mij met de mededeling dat hij de duif kwam halen. Waar voor de meeste liefhebbers 25 kilometer een hele opgave is keek de liefhebber niet op een paar kilometer. Ik heb hier een goed contact aan overgehouden. We spraken af om na het seizoen jongen uit onze beste kweekduiven te ruilen. Begin oktober reed ik richting Pulderbos met een mandje duiven. Binnen 3 uren was ik op plaats van bestemming. Hij had een paar mooie duiven voor mij gekweekt die mij aan stonden en die bevinding was wederzijds over de duiven die ik voor hem had mee genomen. Mooi is dat van mijn duiven de roods  in Zandhoven/Pulderbos ligt. Hij had nog niet lang duiven maar had wel geïnverteerd in goede duiven. Zo heb ik nu duiven van Monica en Kerkstoel. Dus liefhebbers in omgeving Emmen, u bent gewaarschuwd. Hahahaha.

Verluchting.
Voor het seizoen kwam ik in contact met een liefhebber uit Assen. Ik belde hem omdat mijn buurman een ronde jongen van zijn kwekers kopen wou. We kregen het over het in forme krijgen van de jongen. Voor een goed advies ben ik altijd in. Hij vertelde mij dat sinds hij de duiven niet meer in de volière had, de prestaties met sprongen vooruit waren gegaan. Nu was hij niet de eerste waarvan ik dit hoorde dus u raadt het al, duiven allemaal naar binnen. Toen maakte ik een fout die ik reeds eerder gemaakt had. Het heeft te maken met glaspannen. Mijn hok voor de jongen staat met de uit en ingang op het Noorden. Niet de meest gunstige ligging maar de prestaties zijn soms behoorlijk. Toen het hok geplaatst werd kwam aan de zuidkant een rij doorzichtige pannen te liggen om meer licht in het hok te krijgen. Toen nog in de mode, nu niet meer. Na een paar dagen, gelukkig was het nog voor de vluchten, werd de conditie minder in plaats van beter. Door de zon werd het in de kap zo heet dat de bedorven lucht in het hok koeler was dan die in de kap. Hierdoor verdween de noodzakelijk aanvoer van frisse, zuurstofrijke lucht. De bedorven lucht bleef in het hok met slechte gevolgen. Snel trok ik de volière weer open en de schuiven gingen weer dicht. Als de kleppen open staan moeten de schuiven in het hok gesloten zijn is mij altijd geleerd. Als de duiven echter niet in de tocht kunnen zitten veranderd dit. Kortom, voor mij geen glas meer in het dak. Wie nog belang heeft bij een serie glaspannen kan ze voor prikkie halen.

Emmen,

René Hidding