Duivensport totaal 23

vrijdag 24 juli 2009 12:58

Wat te zeggen???

Bijgevoegde foto zegt in 1 blik hoe voor veel liefhebbers het jonge duivenvlucht tot nu toe verlopen is. Ik ben het archief ingedoken en de zaken tussen 2008 en 2009 vergeleken. De conclusie is eigenlijk schrikbarend. Hadden wij in 2008 ongeveer 3500 jongen aan de start, in 2009 waren dat er goed 2300. Dus voordat de trammelant begon hadden veel liefhebbers al veel trammelant gehad. Het aantal liefhebbers is namelijk niet in deze verhouding verminderd. In 2008 stonden de laatste vlucht iets minder duiven in concours dan dit jaar de eerste. De vraag is waar het aan kan liggen. In ieder geval niet aan de lossingen al willen veel liefhebbers wel in die richting wijzen.

Als dit wel zo was dan hadden alle liefhebbers de hokken leeg. Dit is echter niet het geval. Ik ken liefhebbers die bijna geen pluim kwijt zijn!!!!!. Ik wil overigens een compliment uitdelen aan onze lossingfunctionarissen (afdeling 10)die ditmaal een zeer goede beslissing namen om heel vroeg te lossen. Bij mijn weten geen verliezen en een zeer goed verlopen concours. Dit mag ook wel eens gezegd worden. Duiven verspelen heeft in de meeste gevallen met de gezondheid van onze jongen te maken. Ook het verduisteren heeft met verliezen te maken is mijn mening. Als ik sommige liefhebbers geloven mag is het de bedoeling dat de jongen de eerste 2, 3 maanden op het hok blijven en niet te veel vliegen. Op dit moment blijven de verliezen, mits geen roofvogel in de buurt, beperkt.

Mooi meegenomen, maar dan moet je later rekening houden met verliezen. In de periode dat duiven leren moeten, leren ze alleen maar om op het hok te lanterfanteren en niet om aan hun oriëntatie te werken. Er wordt zwaar gevoerd om ze vooral niet veel te laten bewegen. Wij creëren in feite dus een domme “Billie Turf”postduif. Liefhebbers die laat kweken en niet verduisteren hebben in de meeste gevallen deze problemen niet. Deze jongen trekken vanuit hun zelf op een leeftijd van een week of 12 en doen dit terwijl de verduisterde jongen hun middagdutje doen.

Druppelen.

In de tijd dat druppelen nog mocht werden veel minder duiven verspeeld. De jongen hoefden niet verduisterd te worden want door de cortisonen bleef de pluim erin. Bijkomend “voordeel” van dit druppelen was dat de koppen echt helemaal schoon waren en daardoor bleven de verliezen ook beperkt. Hiermee wil ik niet zeggen dat iedereen maar weer naar de druppelfles moet grijpen, in tegendeel, maar het gaf wel aan dat bepaalde factoren van invloed waren. Dus niet verduisteren en het in de puim houden van jongen is de optie. Maar hoe doe je dit?????. In een tijdperk van licht en donker hoeft dit in feite geen probleem te zijn. Vanaf de langste dag moeten de dagen op lengte blijven. Dit doe je door middel van licht maar dat had u al begrepen. Zorg voor een goede daglichtlamp, een tijdschakelaar en u kunt beginnen. Ik heb het reeds eerder vertelt dat een kennis van mij vorig jaar de proef op de som nam met deze methode.

Hij was hierover zeer te spreken en draaide iedere vlucht wel een duif op het  op het eerste blad van zijn kring. Dus het wil wel. Maar veel liefhebbers, inclusief mijzelf, gaat voor zekerheid. Bijlichten, zeg maar de G.J.B. methode, wil ook zeer goed. Dit moet je echter wel goed doen. Een bevriende liefhebber in Duitsland paste in 2008 deze methode ook toe. In grote lijnen deed hij het goed maar door een kleine schakel die ontbrak had hij kale jongen toen de vluchten begonnen. Inmiddels is dit probleem opgelost en zitten ze nu glad..

Voorzichtigheid troef.

Ik ben voorzichtiger geworden. Bij de 2e africhting een kot jongen verspeeld en dan begin je na te denken. De eerste vlucht heb ik ze laten zitten omdat mijn gevoel mij vertelde dat “het” nog niet goed was. De 2e vlucht heb ik het zekere voor het onzekere genomen. Ik pakte 10 stuks uit het hok en deed die mee naar Bostel, voor mij 171 kilometer. Vier van de 10 vlogen prijs en slechts 1 keerde niet terug. Een kleine overwinning was dit voor mij. Een teken dat het met de gezondheid wel snor zit. Afgelopen weekend gingen ze allemaal mee en alle 34 in goed een uur allemaal terug. Hier kun je verder mee. Wat ik hier mee zeggen wil is dat liefhebbers voorzichtiger worden moeten. Niet alles in de mand de eerste vlucht. Laat gerust de helft thuis. S’avonds weet je dan hoe de vlag er bij hangt. Zijn de verliezen behoorlijk dan kun je ingrijpen. Was het verloop prima dan kan de weer erop alles mee. Veel liefhebbers vinden de startafstand te ver. Beste mensen, ik kan vertellen dat als het van 170 kilometer niet goed gaat, het van 50 kilometer ook helemaal fout gaat. Gezonde jongen kunnen veel aan. Ik heb wel eens een jonge duif die terug keerde van voor het seizoen ineens op St. Ghislain gezet (340 km). Hij was net na de prijzen thuis. Dat de afstand van de eerste jonge duivenvlucht op vergaderingen een punt van discussie is verbaasd mij iedere keer weer.

Verbazing.

Wat mij nog wel iedere keer verbaasd is dat de luchtcirculatiesysteem van onze containers regelmatig niet aan staat. Deze containers zijn zo gebouwd dat dit moet functioneren. Dat de chauffeur van de wagen mij dan verteld dat het buiten lekker weer is en dat het niet aan hoeft doet mij dan pijn. Ik kan hier slecht tegen. Voor de gein moet de chauffeur maar een tijdje met een plastic zak op zijn kop rondhuppelen om te kijken wat voor kleur hij na een kwartier heeft. Dan zal het begrip denk ik wederzijds zijn. Gelukkig gaat het de laatste tijd goed maar het blijft een punt van aandacht voor ons afdelingsbestuur.

Emmen, René Hidding
www.hiddingpigeons.nl

Zonder nadrukkelijke voorafgaande schriftelijke toestemming van Duivenvlucht.nl is het niet toegestaan materiaal van Duivenvlucht.nl te publiceren, kopieren of reproduceren voor gebruik op uw website of die van iemand anders