Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon

Ik las onlangs in een interessant boek dat de eerstejaars studenten aan de Medical School of Harvard voorgehouden wordt, dat de helft wat ze tijdens de studie leren op kortere of langere tijd onzin zal blijken te zijn. Helaas weet men niet welke 50% onzin is.

Het is dan ook van belang dat artsen en dierenartsen vooral leren zelfstandig te blijven denken, zodat ze kunnen profiteren van voortschrijdend inzicht. Protocoldenken zoals steeds meer regel is geworden binnen de (dier)geneeskunde getuigt van een ontwikkeling die juist de andere kant op gaat. Protocollen zijn immers meestal rigide voorschriften.

Als student (dier)geneeskunde krijg je niet met een, niet met twee, maar minstens met drie paplepels ingegoten dat Vitamine C-gebrek niet meer van deze tijd is. Zeker niet als men voldoende fruit eet. Diergeneeskunde studenten leren daarboven op nog eens dat dieren, met uitzondering van apen, cavia’s, fruitvleermuis, boerenzwaluw en de mens, zelf Vitamine C kunnen aanmaken. Er hoeft derhalve dan ook geen aandacht aan deze vitamine besteed te worden. Studenten moeten heel veel ballast leren tijdens de studie en zijn dus ook maar al te graag bereid om te horen over zaken waar ze geen aandacht aan hoeven te besteden.

Kritische geesten worden vervolgens verder monddood gemaakt met de ‘kennis’ dat je van te veel Vitamine C nierstenen kunt krijgen.

Ook ik heb dat jarenlang voor zoete koek geslikt. Daar moet ik eerlijk in zijn.

Linus Carl Pauling

In de jaren 80 hoorde ik voor het eerst van het werk van Prof. Dr. Linus Pauling, tweevoudig Nobelprijswinnaar. Deze wetenschapper stelde dat de optimale dosering voor vitamine C uit zou komen op 30 mg per Kg Lg. per dag. Dat was een behoorlijk stukje meer dan de 60 mg per persoon per dag zoals ik geleerd had. (een dosering die oorspronkelijk overigens schijnt te zijn voortgekomen uit de koker van de wetenschappers uit de tijd van Adolf Hitler en die is nadien blijkbaar niet meer ter discussie gesteld). Die discrepantie tussen de doseringen was zo groot, dat ook ik toen de neiging had om te denken dat de goede man van het padje was afgeraakt.

Toch liet het me niet los. Het kon toch niet zo zijn dat een erudiet man als Pauling zijn nek zo ver uit stak om mensen te overtuigen, als er niet iets achter moest zitten. Ik ging me dus verdiepen in de Vitamine C en kwam er toen al

snel achter dat er iets heel vreemds gaande was. In de loop der tijd begon ik te beseffen dat er een strategie leek te bestaan om Vitamine C te ridiculiseren.

Prof. Dr. Albert Szent-Györgyi

Deze arts en Nobelprijswinnaar voor zijn werk aan Vitamine C stelde, dat het mogelijk moest zijn, zodra alle ins en outs van deze stof volledig bekend waren,

de mensen gezond oud te kunnen laten worden zonder allerlei vage klachten. Hij stelde dat vitamine C in grotere hoeveelheden genuttigd zou moeten worden, omdat het lichaam er een grote behoefte aan heeft, zeker in tijden van ernstige ziekte. Het probleem met vitamine C is echter dat het heel goedkoop is…. Van de man is nadien niet veel meer vernomen.

Nierstenen

Het verhaal over het ontstaan van nierstenen door te veel gebruik van vitamine C is heel, heel, heel hardnekkig, ook al is het wetenschappelijk al lang weerlegd. Ik leerde het bijna 50 jaar geleden al. Ik heb het zelf ook jaren uitgedragen. Maar voortschrijdend inzicht deed me van deze dwaling terugkomen. Maar zelfs onlangs nog gaf een jonge collega blijk ervan dat het op de Universiteit nog steeds zo onderwezen wordt. Ergens is dit stuitend. Waar blijft het voortschrijdend inzicht?

Een wetenschappelijke studie, gesubsidieerd door belanghebbenden, onder 20.000 mensen, moest eenduidig aantonen dat door hoge vitamine C inname er inderdaad nierstenen zouden ontstaan. Deze 20.000 mannen en vrouwen in deze studie in Amerika kregen 5 jaar lang iedere dag 3 gram vitamine C toegediend via pillen. Ze waren allen tussen midden veertig en midden zestig. Dat is de leeftijd waarop deze stenen het meest gevormd worden. Wat bleek? Geen enkele, maar dan ook geen enkele proefpersoon ontwikkelde een niersteen. Sterker nog hun gezondheidsparameters waren veel beter dan die van de gemiddelde bevolking. De uitkomst van dit onderzoek was niet hetgeen de opdrachtgever als uitkomst wilde hebben, dus werd ook deze studie mooi opgeborgen in een la.

Regelgeving

In 2006 is er een Richtlijn uitgekomen in de EU die het verbiedt om gezondheidsclaims te uiten over vitamines en andere substanties, zonder wetenschappelijke onderbouwing. Klinkt aardig, maar de praktijk leert dat hierdoor de kennisverspreiding over deze nuttige substanties zwaar gefrustreerd wordt. Toezicht en hoge boetes moeten voorkomen dat men zich niet aan deze Richtlijn houdt.

Ik heb in de loop deze jaren heel veel werk over Vitamine C gelezen. In de praktijk hield ik er toch liever mijn mond over, omdat er immers een klimaat geschapen was waarin deze stof geridiculiseerd wordt. Als je iets erover opschrijft is er altijd wel een type randdebiel met vooroordelen die je gelijk beticht van kwakzalverij.

Nagenoeg iedereen is ervan overtuigd geraakt, dat één sinaasappel per dag voldoende is om genoeg vitamine C binnen te krijgen. 50 jaar geleden bereikte men met een enkele sinaasappel inderdaad de lage norm van 60-75 mg per dag. Destijds bevatte een sinaasappel nog ca. 150 mg Vitamine C. In studies die ik de laatste jaren lees, is het gehalte aan Vitamine C in sinaasappels vaak teruggelopen tot 50 mg per sinaasappel ( bron: Juglen Zwaan). Hiermee haalt men de lage norm dus zelfs niet eens meer.

Er gaan dan ook steeds meer stemmen op dat men niet uit moet gaan van de ADH waarde van 75 mg per dag, maar dat men zou moeten streven naar een ODH waarde van ca. 30 mg per kg. (ODH is dan de optimale dosering).

Er zal echter nog heel wat water door de Maas en de Rijn moeten stromen voordat deze waarden algemeen aanvaard worden. Iedereen gelooft wat betreft de vitamine C nog dat de aarde plat is en dat 75mg voldoende is. De mensen die zich sterk maken voor een hogere waarde worden helaas nog steeds weggezet als ketters die op de brandstapel moeten belanden of op zijn minst uitgelachen moeten worden.

Dr. Thomas E. Levy

In de zomer las ik een zeer lezenswaardig boek van Dr. Thomas Levy: ‘Het ongeneeslijke genezen met Vitamine C. De man heeft 1200 wetenschappelijke publicaties doorgespit en daarover een, zeer makkelijk te lezen, interessant boek geschreven. Veel erin was me al bekend en dan voelt zo’n boek als een warm bad. Ik zat het op een zondag middag te lezen toen een duivenmelker me appte dat hij 19 jonge duiven had doodliggen sinds dezelfde ochtend, door een infectie met het Rotavirus. Ik was in het boek net bezig aan een hoofdstuk over Dr. Frederik Klenner, die al in 1956 kinderen met kinderverlamming binnen 7 dagen zou hebben genezen, door ze intraveneus hoge doseringen vitamine C te geven. Hetzelfde zou hij hebben bereikt bij Hepatitis, Encefalitis. Dat leek me heel bijzonder. Maar geheel en al flabbergasted was ik toen ik las dat hij in

1975 al honden met Parvo-infectie en Hondenziekte binnen twee dagen zou hebben genezen door ze hoge doseringen vitamine C te geven intraveneus. Dit kon toch niet waar zijn? Dat was nooit ook maar ergens ter sprake gekomen. Niet tijdens de studie en ook niet erna.

Ik vatte de koe bij de horens en liet de duivenmelker direct komen. Ik liet hem een duifje, dat bijna dood was, ieder uur een vitamine C tabletje geven. Het wonder geschiedde. Binnen twaalf uur kreeg ik een video met een gezond eten pikkende duif. Binnen een week hadden we legio gevallen die zo te genezen bleken.

Maar die honden…. Zou dat dan ook waar zijn? Ik moest twee maanden wachten tot er een pup kwam, die soporeus-comateus binnengebracht werd met een bloederige darminfectie. Het bleek later weliswaar geen Parvo te zijn, maar dat maakte de pup er niet minder ziek door. We legden de pup, volgens protocol, aan het infuus en starten een behandeling volgens de regels. Maar we waren er na een paar uur allemaal zeker van dat het diertje de volgende morgen niet zou halen. Indachtig Dr. Klenner voegden we toen hele hoge dosis Vitamine C toe aan het infuus. Binnen 18 uur lag deze soporeus- comateuze pup op het flostouw te bijten dat de eigenaar samen met een beertje bij het diertje had gelegd. De bloederige diarree was gestopt binnen een dag en nog een dag later brak het diertje de tent af en hebben we het naar huis laten gaan. Kerngezond inderdaad binnen twee dagen.

Coronavirus.

Nadenkend over de gebeurtenis met de pup kwam ik tot de conclusie dat het virus dat de pup getroffen had de aanmaakcapaciteit van de Vitamine C van het dier had overtroffen, waardoor er lokaal in de darm een masaal vitamine C gebrek was ontstaan, waardoor de bloedingen ontstonden. Gedegen wetenschappelijk onderzoek zou op zijn plaats zijn om deze aanname te bewijzen.( Honden zijn in staat om bij ziekte tot 18 gram Vitamine C per liter bloed aan te maken. Maar dat heeft tijd nodig en zo kan het dan mogelijk gebeuren dat een acute zware infectie, de productiecapaciteit van een hond te snel af is).

Hoe dan ook ik was gesterkt in mijn overtuiging dat we als mensen veel meer Vitamine C nodig hebben dan we aangepraat krijgen.

Toen de uitbraak van Corona (Covid19) begon te spelen in Wuhan en de eerste Chinezen stikten in hun bloed, nadat ze aanvankelijk leken te herstellen, legde ik gelijk de link met Vitamine C. De Chinezen leken te herstellen om dan vervolgens te stikken, als gevolg van een longbloeding.

Zou het dan niet zo kunnen zijn, dacht ik, dat hier sprake is van een lokaal volstrekt gebrek aan Vitamine C. Immers een virus zorgt voor gigantische oxidatieve stress (Dr Levy stelt in zijn boek, dat iedere ziekte in principe te herleiden is tot oxidatieve stress). Als alle Vitamine C dan opgebruikt is ontstaat lokaal een situatie die vergelijkbaar is met scheurbuik en dit geeft longbloedingen. In de artikelen die ik de laatste week lees over de behandeling van het Coronavirus wordt gesproken over een oxidatieve storm. Vitamine C is een heel belangrijke antioxidant. Maar een dergelijke storm kun je niet overwinnen met het beetje vitamine dat we plegen in te nemen. Er zijn veel studies verricht, die zouden moeten bewijzen dat virtamine C niets kan uitrichten bij infecties, maar bij die studies wordt veelal uitgegaan van de ADH voor Vitamine C. Deze is te laag in dit soort gevallen. Ik vergelijk deze studies wel eens met iemand die een zware hoofdpijn heeft en dan twee paracetamols met een hamer plat slaat om vervolgens met een pincet slechts een korreltje in te nemen, om dan na twee uur te roepen dat paracetamol dus niet werkt tegen hoofdpijn. Het is de dosis die het succes bepaalt.

Zelf probeer ik nu een optimale Vitamine C huishouding te handhaven. Ook mijn dierbaren geef ik deze info, mocht het virus in onze buurt komen. Niet dat ik denk dat ik het virus dan niet kan oplopen. Zo werkt het niet. Maar ik hoop stilletjes dat de gevolgen in de longen minder dramatisch zullen verlopen, mocht het toch een longontsteking komen. Simpelweg door middels hoge dosis antioxidanten ter plaatse de oxidatieve storm die het virus veroorzaakt beter aan te kunnen. Je hoort overal dat de medische wetenschap slechts preventieve hygiëne maatregelen heeft in haar gereedschapskist. Er wordt gehoopt op een mild verloop. Zodra het noodlot dan toch toe slaat moet worden getracht, desnoods via beademing, de schade trachten te beperken. 3 op de 100 mensen overlijden is nu de strekking van het verhaal. Ik heb er een hekel aan om als een Peking eend te zitten wachten tot ik word afgeschoten.

Liposomale Vitamine C kent een veel en veel betere opname dan gewone C. Voor wezens met gevoelige darmen kan dat een uitkomst zijn. Met klem benadruk ik dat ik hier geen medisch advies wil geven. Dat laat ik wat betreft mensen, aan de humane collega’s over. Deze blog is louter bedoeld ter algemene informatie.

Als ik deze blog schrijf is het 8 maart 2020. Het virus is nu overal. Er zijn mensen die het virus ridiculiseren en zeggen dat een griepvirus meer slachtoffers maakt. Dat kan. Maar hartpatiënten en longpatiënten zijn wel zeer gevoelig voor dit Coronavirus.

Ik weet daarom wat voor mezelf te doen staat.

In deze visie ben ik gesterkt door de publicaties en de studies van Chinese en Zuid Koreaanse artsen en professoren, die mensen met Corona inmiddels in meerdere gevallen binnen twee dagen schijnen te kunnen genezen met infusen met hoge doseringen Vitamine C. Maar waarom wachten totdat de ziekte zich aandient?

Een optimale vitamine C voorziening kan mogelijk veel problemen voorkomen en het verloop van deze infectie inderdaad degraderen tot een ‘verkoudheid’ in plaats van een somtijds dodelijk verlopende longontsteking. Voorkomen is nog altijd beter dan genezen.

Na de middeleeuwen duurde het nog 200 jaar (!) voordat het Medische Establishment in Londen accepteerde dat scheurbuik geen ziekte was maar een gebrek toestand. 200 jaar eerder hadden inboorlingen op Newfoundland al zeelieden die met scheurbuik daar aanlandden genezen met een drankje van dennennaalden dat veel vitamine C bevatte. Maar in Londen wuifde men deze kennis van die ‘barbaren’ driftig weg. Duizenden en duizenden zeelieden zijn door de hardnekkige arrogantie van de medische wereld daardoor onnodig gestorven en op de bodem van de zee beland, nadat ze aan scheurbuik kwamen te overlijden op zee.

Bedenk dat (dieren)artsen leren dat Vitamine C in hoge doseringen nierstenen veroorzaken, ook al is in een wetenschappelijke studie bewezen dat dit niet juist is. Voor veel artsen en met hen veel anderen, geldt Vitamine C, nog steeds, als een stof die men niet serieus hoeft te nemen. Een therapie met het woord Vitamine C erin wordt dan ook heel makkelijk weggezet als kwakzalverij.

Ik wil hier nogmaals benadrukken dat ik helemaal niet zeg dat vitamine C tegen het Coronavirus helpt. Het enige dat ik hier opper is dat Vitamine C, in de juiste dosering opgenomen, de bij Coronalongontsteking mogelijk optredende oxidatieve storm kan helpen bestrijden waardoor dergelijke ontstekingen mogelijk milder verlopen. In dit geval geldt werkelijk baadt het niet, het schaadt ook niet.

Succes.



IN DE KIJKER

Uw website 1 jaar naast elk artikel?

Bekijk onze tarieven om te adverteren!

GESPONSORDE LINKS

Please paste a VALID AdSense code in AdSense Elite Module options before activating it.

SPONSOREN

 

TOPPERS IN BEELD

Combinatie Kroesen uit Klazienaveen

Drukt neus aan het venster met diverse kampioenschappen in afdeling 10. Als we de klok zeg maar 10 jaar terug zetten ...

Topper in beeld

Theo Streefkerk en zoon, Ameide - ...

Inleiding Theo Streefkerk is een heel bekende naam onder de mannen van het zware labeur. Iedereen heeft zijn naam ...

Topper in beeld

Klip - Verhagen, Rotterdam

Klip – Verhagen (Rotterdam) Wat kunnen we nog schrijven over deze combinatie. Al jaren staan ze aan de top van de ...

Topper in beeld

KEEK OP DE WEEK

Veranderingen Managen - slot - Niemand ...

Al een tijdje niets geschreven, de tijd is er niet naar, wat gebazel over duiven en de wereld waarin een melker ...

John Logemann

Tja - Evelien's Journaal -

Bij het begin van het maken van een nieuw Journaal dacht ik, TJA wat moet ik schrijven als het enige woord of ...

Evelien's Journaal

Veranderingen Managen - Stap twee - ...

Stap één was vorige week al gezet. Voor jezelf onderkennen dat het even niet mogelijk is om met duiven ...

John Logemann

COLUMNS

Twee pijnpunten - Ad Schaerleackens -

  Waarover duivensporters momenteel vooral praten zijn de problematiek omtrent Corona (begrijpelijk), maar ...

Ad Schaerlaeckens

Veranderingen Managen - slot - Niemand ...

Al een tijdje niets geschreven, de tijd is er niet naar, wat gebazel over duiven en de wereld waarin een melker ...

John Logemann

Help elkaar - Ad Schaerlaeckens -

Nog nooit hoorde je deze twee woorden zo vaak als in deze tijd. Dat geldt ook voor duivenliefhebbers. Een voorbeeld: ...

Ad Schaerlaeckens