Vorige week overleed Hielko Postma uit Eenrum met wie ik de eerste column over de verschillen en overeenkomsten in de duivensport van vroeger en nu schreef. Met het overlijden van Hielko is een icoon uit de Noord Nederlandse fondwereld heen gegaan. Ik bewaar hele goede herinneringen aan hem en die zullen er velen met mij hebben.

In deze tijd waarin het coronavirus wereldwijd vele slachtoffers maakt, zijn er onder de duivenliefhebbers nog meer slachtoffers te betreuren. En dat is niet vreemd als je je realiseert dat het overgrote deel van de Nederlandse duivenliefhebbers tussen de 60 en 80 jaar oud is. Hielko is overigens niet aan het coronavirus overleden, maar het had niet veel gescheeld of de man die in deze 3e column centraal staat, was wel één van de corona slachtoffers geweest. Het betreft de 74 jarige Harm Berghorst uit Doornspijk. Begin dit jaar werd hij geveld door het corona virus en is drie weken ernstig ziek geweest, gevolgd door nog een paar maanden waarin hij erg vermoeid en lusteloos was. Gelukkig is hij inmiddels weer goed hersteld.

 

Harm die uit een gezin komt waar vanaf zijn geboorte altijd al dieren waren zoals kippen, fazanten en eenden, kreeg als kleine jongen van zijn vader een hokje met twee witte sierduiven. Daar kwamen in de loop van de tijd nog wat aanvliegers bij en na een paar jaar werd er door Harm besloten om serieus met postduiven te gaan beginnen. Zijn vader vond dat een goed idee en samen bouwden ze een hok. Zo werd er in 1960 door de toen 14 jarige Harm met de postduivensport gestart. Van een aangetrouwde neef (A. van Putten) kwamen de eerste duiven. Later kwamen daar nog duiven bij van Frank van Goor. Na een paar jaar met wisselend succes zelfstandig te hebben gespeeld, besloot zijn oudere broer Gerrit Jan om mee te gaan doen en vanaf die tijd werden er nog mooiere prestaties behaald. Ze hebben samen zo’n kleine veertig jaar in combinatie gevlogen.

 

Door de jaren heen heeft Harm mooie successen gekend. Nu de jaren beginnen te tellen is zijn geheugen niet meer wat het geweest is en zijn de meeste kampioenschappen of overwinningen ver weg gezakt in zijn herinnering. Wat hij zich nog wel kan herinneren is dat hij ooit een horloge won op een nationaal Orleans jonge duiven en ook op een jonge duivenvlucht vanuit Etampes een hele mooie uitslag maakte, waarbij begonnen werd met de eerste 3 prijzen in de club. Ook de 2 TT plaatsen in 2018 staan hem nog helder voor de geest net als meer recentere successen als afgelopen jaar het jonge duivenkampioenschap van zijn vereniging PV de Zilvermeeuw uit Nunspeet, een sterke club met landelijke bekende kampioenen. En in 2017 won Harm op de jaarlijkse scootervlucht de scooter in Kring 1. Harm over zijn resultaten; “Bij mij gaat het vooral om plezier aan de duivensport te beleven. Dit vind ik belangrijker dan het winnen van kampioenschappen. Natuurlijk dragen goede resultaten aan dit plezier bij, maar dat ik als kleine liefhebber, met een kleine accommodatie en met slechts 14 doffers en 14 duivinnen de afgelopen 5 jaar steeds tussen de kampioenen sta, vind ik al heel mooi. Gezond blijven is het allerbelangrijkste, dat is mij afgelopen jaar nog weer eens heel duidelijk gebleken. Toen de Corona me afgelopen voorjaar te pakken had, waren de duiven helemaal niet belangrijk meer. Maar nu ik er weer bovenop ben hoop ik nog een tijdje mooie uitslagen te kunnen blijven maken. En dat is niet gemakkelijk want er verandert veel in de duivensport. Om bij te blijven kun je het je niet permitteren om achterover te leunen.”

Harm loopt dus inmiddels 60 jaar in het duivenwereldje rond en heeft uiteraard veel gezien en gehoord. Ik sprak met hem o.a. over het boekje “Hoe bestrijdt men de beroepsduivenmelkers?” uit 1933. Hier worden onderwerpen in besproken die destijds, dus bijna 90 jaar geleden, actueel waren en het nu nog steeds zijn. Ook toen al was er de ongelijke strijd van professionele duivensporters met de beste duiven, grote hokken en hokverzorgers in dienst tegen de amateurs met (zeer) beperkte middelen. In die zin is er niet veel veranderd, alleen werden destijds in België liefhebbers die te sterk overheersten, niet zelden uitgesloten van deelname. Gelukkig zijn zulke drastische ingrepen hier niet mogelijk. Maar ook nu heb je de eeuwige discussies over eerlijk spel, inkorfbeperking, enz. Ik vroeg Harm hoe hij hier tegenaan kijkt. “Verschillen zijn er inderdaad altijd geweest en zullen er ook altijd blijven. Maar ik zie wel dat in bepaalde gebieden de verschillen wel steeds groter worden. Dat de kloof tussen amateur en prof of semiprof zo groot geworden is, vind ik wel een zorgelijke ontwikkeling. Een aparte amateurklasse zie ik om meerdere redenen niet als oplossing, maar wat dan wel? Alleen saamhorigheid kan de duivensport nog redden. Het is nu veel te veel ikke, ikke. Er moet nu nagedacht worden hoe we de verenigingen in stand kunnen houden. We moeten echt meer openstaan voor elkaar. De saamhorigheid brokkelt nu steeds verder af. Dit proces moet gestopt worden. Het afgelopen jaar was al een voorproefje van hoe de toekomst van de duivensport er uit zou kunnen gaan zien. Er is dan geen of nauwelijks nog verenigingsleven. Dat zal tot gevolg hebben dat vooral de amateurs/hobbyisten af zullen haken. Daarnaast zie je in diverse verenigingen het fenomeen dat het werk veelal wordt gedaan door de liefhebbers die elke week op de 2e helft van de uitslag staan. Juist voor die mensen is het sociale gebeuren in de club zo belangrijk. Als dat verdwijnt, stoppen deze mensen veelal ook. En hoe dan verder? Het verschil met de zestiger tot en met de negentiger jaren is dat er toen ook specialisten waren, maar hun overwicht was minder groot dan nu. Toen stonden de vluchten veel langer open wat dus meer spanning genereerde, er werd veel gepould en er waren mooie prijzen te verdienen. Een simpele liefhebber die het duiven melken goed in de vingers had, kon destijds uitblinken en wat verdienen. Nu heb je veel meer specialisten die de concoursen volledig oprollen.”

 

 

Hetgeen Harm aangeeft ten aanzien van het verloren gaan van de saamhorigheid in veel verenigingen is het gevolg van de toenemende mate van individualisering en competitiedrift in de maatschappij. Uit diverse sociologische onderzoeken blijkt dat in een competitie waarin maar één persoon kan winnen en dat de ander sowieso verliest, dit de natuurlijke verbondenheid tussen mensen ondergraaft. Dit verschijnsel zien we dus helaas ook steeds meer in de duivensport. Dat het tij gekeerd kan worden door meer samen te doen en voor elkaar over te hebben, zoals Harm aangeeft is duidelijk.

Ik vroeg Harm welke verschillen hij nog meer ziet ten opzichte van de duivensport van zeg maar zo’n 50 jaar geleden. “De concoursen duren tegenwoordig veel korter, mede als gevolg van het feit dat er betere duiven worden gekweekt, de vooruitgang van de medische wetenschap en meer in duiven gespecialiseerde dierenartsen, de ontwikkelingen op het gebied van voeding en supplementen en er waren vroeger veel minder verliezen van jonge duiven. Voor wat het laatste betreft moet ik zeggen dat ik zelf niet zulke grote verliezen ken als dat ik elders lees en hoor. Door streng op gezondheid te selecteren (er zijn overigens meer ziektes dan vroeger) en alleen uit je beste duiven te kweken kun je de verliezen volgens mij wel flink beperken. En ook door bij kinderziektes niet meteen naar de medicijnpot te grijpen. Maar er zijn natuurlijk ook oorzaken waar we geen grip op hebben zoals luchtvervuiling en de elektromagnetische straling. En wat te denken van het toenemend aantal roofvogels? Ook zullen kruislossingen wel een rol spelen.”

 

Tot slot nog een aantal vragen.

Je hebt een groot aantal verschillen genoemd tussen de duivensport en duivensportbeleving van vroeger en nu. Zie je ook overeenkomsten?

Ja zeker. Net als tegenwoordig waren er vroeger ook duivenliefhebbers die na een slechte vlucht ’s maandags bij de dierenarts zaten. Een ook vroeger waren er vluchten die slecht verliepen. En ook toen waren er liefhebbers die meenden dat het geheim voor goed presteren in potjes en flesjes zat.

Om even terug te komen op geheimen uit potjes en flesjes. In het eerder genoemde boekje uit 1933 lees ik dat er destijds al stoffen als bijvoorbeeld Strychnine en Arsenicum in de duivensport werden gebruikt. Ben jij daar in je duivenloopbaan wel eens mee geconfronteerd?

Doping is van alle tijden. Ik weet zeker dat er in vroegere jaren veel werd geëxperimenteerd met allerlei stimulerende middelen, maar alles gebeurde stiekem. Zo nu en dan hoorde je wel eens wat over het inspuiten van duiven, maar waarmee? Ik heb geen idee. Ik was hier ook nooit in geïnteresseerd. Er zullen vast stoffen zijn die een tijdelijke positieve invloed op de conditie van de duif hebben, maar ik ben er zeker van dat het gebruik hiervan op de langere duur nooit goed voor de duif kan zijn.

Men is tegenwoordig veel voorzichtiger met lossen dan vroeger lijkt het. Hoe kijk jij hier tegenaan?

Er is teveel kritiek op de commissies die lossingsadvies geven. Dat werkt die in mijn ogen te grote voorzichtigheid in de hand. Daarnaast wordt de duivensport door belangenpartijen voor dieren nauwlettend in de gaten gehouden, als gevolg waarvan er steeds meer regelgeving komt. Nog even en dan zijn er zoveel richtlijnen dat er helemaal niet meer gelost kan worden. Ik pleit voor iets meer gezond verstand en minder regelgeving.

Tot zover Harm Berghorst met zijn kijk op duivensport vroeger en nu.

 

NICO VAN VEEN



IN DE KIJKER

Uw website 1 jaar naast elk artikel?

Bekijk onze tarieven om te adverteren!

GESPONSORDE LINKS

Please paste a VALID AdSense code in AdSense Elite Module options before activating it.

SPONSOREN

 

TOPPERS IN BEELD

Combinatie Kroesen uit Klazienaveen

Drukt neus aan het venster met diverse kampioenschappen in afdeling 10. Als we de klok zeg maar 10 jaar terug zetten ...

Topper in beeld

Theo Streefkerk en zoon, Ameide - ...

Inleiding Theo Streefkerk is een heel bekende naam onder de mannen van het zware labeur. Iedereen heeft zijn naam ...

Topper in beeld

Klip - Verhagen, Rotterdam

Klip – Verhagen (Rotterdam) Wat kunnen we nog schrijven over deze combinatie. Al jaren staan ze aan de top van de ...

Topper in beeld

KEEK OP DE WEEK

Einde bijzonder jaar in lockdown - ...

Hallo beste lezers, Voor dit keer eens geen duivennieuws. Vandaag is het 20 december en gaan we langzaamaan ...

Evelien's Journaal

Het is herfst.. - Evelien's journaal -

. De regen valt rijkelijk, alles is nat en smerig, kortom het is echt herfst buiten. De dagen worden langer dus ook ...

Evelien's Journaal

Ruitijd en meer - John Logemann -

De ruitijd hier op het hok, maar ook bij de vliegers op de hokken bij Wim, verloopt geleidelijker dan bij de ...

John Logemann

COLUMNS

Lezenswaardig - Ad Schaerlaeckens -

Afgelopen weekend twee reportages gelezen zonder al dat opvoeren, belichten, lekkere koffie, sympathieke melker, ...

Ad Schaerlaeckens

Schema voor de kweek - Willem Mulder -

  In deze tijd liggen er bij de meeste liefhebbers al wel eieren of misschien wel al jonge duifjes in het ...

Willem Mulder

Aktueel - Ad Schaerlaeckens -

  ‘Ik wil u laten weten dat ik zeer vereerd ben om genoemd te worden in u column. Dit geeft me zeker een ...

Ad Schaerlaeckens

STEL JEZELF VOOR

Francois Moors - Melsele

Stelt ..  

Stel jezelf voor

Hennie Beumer

Stelt....

Stel jezelf voor

Aurelio padovano uit Breukelen - Stelt ...

Stel jezelf voor

W. Vink en Zoon - Stellen zichzelf voor

Stel jezelf voor