Vorig jaar schreef ik mijn eerste column over postduivenvervoer. In deze column stond Henk Slot centraal, die chauffeur en tevens convoyeur is van de afdeling 10. In het vervolg op die column komt nu de 62 jarige Egbert Pleijter aan het woord die sinds 3 jaar convoyeur is van de afdeling 8.

Egbert is vanaf zijn kinderjaren tot zijn 47e jaar actief geweest in de duivensport. Een paar jaar geleden maakte hij als 60 plusser weer zijn comeback in de duivensport. Herinneringen aan mooie successen zoals een Bourges waarop hij met 3 duiven mee tegen +/- 8000 duiven in de afdeling 25e, 101e en 102e speelde en de positieve interesse van zijn huidige echtgenote waren mede debet aan deze herstart. Maar vliegen met de duiven staat sinds zijn herstart op een laag pitje wel doet hij jaarlijks nog graag mee aan de meer dan serieuze taartvluchten-competitie op de Veluwe bij de NWV Combinatie. Zo maakte hij daar vorig jaar nog een mooie uitslag vanaf Gorinchem. Tegen 778 duiven speelde hij met 13 mee er 9 in de prijzen met o.a. een 2e , 4e , 6e , 8e, 11e en 13e. Maar het zijn vooral de organisatorische zaken die de laatste jaren vooral zijn interesse hebben. Regelmatig mengde hij zich de afgelopen jaren dan ook in discussies op FB hieromtrent en ook was hij nog een korte periode lid van de sectie Vitesse/Midfond. Toen zich de gelegenheid voordeed om als convoyeur mee te gaan op de vrachtwagen, was dit een kans om het niet alleen bij woorden te laten maar ook zelf een steentje bij te kunnen dragen aan verbeteringen. In dit geval het vervoer en de verzorging van de duiven onderweg en mede verantwoordelijkheid dragen voor de lossingen.

 

Net als dat ik bij Henk Slot zag, zie ik ook bij Egbert een grote betrokkenheid bij dit onderwerp. En evenals Henk pleit ook Egbert voor een opleiding/cursus voor chauffeurs en convoyeurs op een duivenauto. “De NPO zou mijn inziens zo spoedig mogelijk een gecertificeerde opleiding tot convoyeur moeten faciliteren. Wanneer er echter meer eisen aan deze mensen worden gesteld, zal het aantal gegadigden nog kleiner zijn dan het nu al is. Mijn inziens moet zowel de kennis, betrokkenheid en het verantwoordelijkheidsgevoel omhoog en daar zal een cursus beslist aan bijdragen, maar dit kan niet los gezien worden van een betere vergoeding. De vergoedingen voor een chauffeur en convoyeur die deze cursus met goed gevolg hebben afgerond zouden wat mij betreft dan ook omhoog moeten. Sowieso wordt er al heel wat van hen gevraagd om gedurende alle zomermaanden elk weekeinde van huis te zijn. Daarbij komt ook nog een ander puntje wat het vinden van de juiste mensen voor deze klus er niet gemakkelijker op maakt. En dat is het vele commentaar dat deze mensen over zich heen krijgen en zeker als een wedvlucht minder vlot verloopt.”

Op mijn vraag waar zijn grote betrokkenheid bij het onderwerp vervoer vandaan komt, geeft Egbert aan dat hij een groot voorstander is van transparantie en verantwoording afleggen over iets dat fout gaat. Toen hem dingen ter ore kwamen zoals dat er 5 minuten na een lossing nog honderden duiven gelost werden uit manden die niet open waren gegaan, of een lossing bij een koolzaadveld waarbij tientallen duiven tussen het koolzaad verdwenen en pas vele minuten later slaagden om zich daar uit te bevrijden en meer van dergelijke zaken die onder de pet werden gehouden, wilde hij een steentje bijdragen aan het voorkomen van dergelijke zaken. En ook aan meer transparantie wanneer er iets mis gaat. Daar heeft de liefhebber recht op vindt Egbert. “Er was en is nog een wereld te winnen naar meer eerlijkheid en transparantie ten opzichte van de liefhebbers. Het stoorde mij dat er geen melding van werd gedaan wanneer er manden dicht bleven zitten, duiven ontsnapten, duiven gewond raakten tijdens de lossing, etc. Ik ben er ook een groot voorstander van om lossingen te filmen. Verder hamer ik er op dat er meer controles worden uitgevoerd op de technische staat van bijvoorbeeld de gasveren en het automatisch lossingssysteem. Ik hoop dat ik er een steentje aan heb bijgedragen dat lossingen nu worden geëvalueerd en fouten niet meer worden ontkend of gebagatelliseerd, maar vaker getracht zal worden om dergelijke fouten in de toekomst te voorkomen. Maar ik wil hier wel bij opmerken dat meer transparantie ook een negatief bijeffect heeft en dat had ik eigenlijk niet verwacht. Er zijn nogal wat duivenliefhebbers die hun slechte prestaties afschuiven op de lossingsverantwoordelijken en de convoyeurs. Ook is de onderlinge verdeeldheid erg groot. Feitelijk kun je het nooit goed doen. Er is altijd een groep die klaagt en moppert. En dat zijn vrijwel nooit de betere spelers, maar degenen die nogal eens de uitslag missen. De oorzaken zoeken deze liefhebbers nooit bij zichzelf, maar men zoekt dan een zondebok en niet zelden is dat de lossingscommissie, het bestuur van de afdeling en/of NPO. En niet zelden komt er dan een lawine van scheldwoorden en zelfs bedreigingen los. Hierdoor begin ik zelf steeds meer te twijfelen of de door mij gewenste transparantie in de duivensport wel mogelijk is. Als dat zo doorgaat wil niemand meer zitting in een bestuur of commissie plaats te nemen. En dat geldt absoluut ook voor een verantwoordelijke taak als convoyeur. Dat zou om deze reden erg jammer zijn en dat baart mij zorgen.”

Behalve zaken die niet goed gaan zijn er ook een flink aantal zaken die wel goed gaan en/of de laatste tijd aanmerkelijk zijn verbeterd volgens Egbert. Hij heeft het dan uiteraard over zijn afdeling (afdeling 8). “De wagens van onze afdeling hebben een zeer goed werkend ventilatiesysteem. Uit testen is gebleken dat de temperatuurbeheersing optimaal werkt, waarbij opgemerkt dat bij hogere temperaturen het nodig is dat de bovenste rij dan ongeladen blijft, dit geeft dan een betere circulatie van lucht. Verder is er veel verbeterd ten aanzien van de verzorging van de duiven onderweg. De verplichte stops vanwege het rijtijdenbesluit worden tegenwoordig optimaal benut door het luchten van de containers en het laten drinken van de duiven. Je merkt wel dat "men" meer op elkaar let. Zo kwam mij ter ore dat een chauffeur voor een andere afdeling, die tijdens zijn ronde bij het ophalen van de duiven wat teveel pilsjes had geaccepteerd, op zijn verantwoordelijkheid werd gewezen en als ik het goed begrepen heb, later zelfs op non actief is gezet. Ook vindt er vanuit de vervoerscommissie van onze afdeling meer sturing plaats. Dat elke vlucht na afloop wordt geëvalueerd vind ik een erg goede zaak. Als bijzonder positief noem ik ook de uitstekende samenwerking met de vervoerscommissie onder aanvoering van de heer v/d Essenburg. Zonder zijn jarenlange ervaring en expertise had ik het niet gered. Zonder een goede samenwerking komt er niets tot stand!

Zelf heb ik vorig jaar in België en Frankrijk een aantal losplaatsen bezocht tijdens mijn vakantie. Ik heb enkele lossingen bijgewoond en met diverse (Belgische) chauffeurs gesproken. Ik was verbaasd te constateren dat de chauffeurs die ik sprak geen enkele interesse in de duiven toonden. Er werd zelfs denigrerend over de duivenliefhebbers gesproken. Je moest ze wel niet allemaal op een rijtje hebben om zoveel tijd en geld aan die schijtbeesten te besteden, kreeg ik te horen. En dat waren chauffeurs die tussen de 10 en 20 jaar op een duivenwagen reden. Verbijsterend vond ik dat. Ik vroeg Egbert of hij dit herkende. “Ik kom dit type chauffeur inderdaad ook tegen. Maar ik heb wel het idee dat het minder wordt. Ik tref regelmatig chauffeurs die die echt geïnteresseerd zijn en bereid zijn zich meer te verdiepen in de duivensport. Zo vertelde vorig jaar een chauffeur bij ons dat hij in de privésfeer een liefhebber had bezocht en nu ineens heel anders tegen zijn taak aankijkt. Dat vind ik mooi! Wanneer een chauffeur echter dwars wilt heb je als convoyeur wel een probleem. Dat heb ik zelf ook ervaren. Gelukkig wordt dat wel steeds minder, althans bij ons. Maar ik zie ook wel dat er landelijk nog te grote verschillen zijn.”

Tot slot nog enkele vragen:

 

Wat is je mooiste ervaring als convoyeur?

Dat was Nationaal Bergerac van jl. 15 Augustus. Ik was toen aangewezen als de hoofd convoyeur van het Nationaal Concours. Dat was toen ik dit te horen kreeg eigenlijk eerst wel even spannend, maar éénmaal op de plaats van bestemming ging alles vanzelf. Het scheelt ook dat de chauffeurs en convoyeurs van dienst (niemand uitgezonderd) ervaren gasten waren en allen uitstekend werk hebben geleverd onderweg en op de losplaats.

En wat was je minst mooie ervaring als convoyeur?

Dat was tijdens mijn eerste jaar. Nadat ik al tijdens de eerste keer dat ik mee was, een echt foute lossing meemaakte en deze had gemeld bij de vervoerscommissie, was de sfeer daarna soms heel onaangenaam en werd ik geconfronteerd met pesterijen e.d. Toch heb ik er geen seconde spijt van en zou het als fervent duivenliefhebber nu weer zo melden.

Welke verbeteringen aan het vervoer, de verzorging en de lossingen zou jij nog willen doorvoeren als jij het voor het zeggen zou hebben?

De losplaatsen moeten goed zijn. Dat betekent dat de wagens ten allen tijde vlak kunnen staan zodat de lossingssystemen optimaal werken, dat er geen dat er geen obstakels en hoge beplanting vlak naast wagens staat etc. Verder zou ik het eerlijk vinden dat wanneer ondanks alle voorzorgen een mand hapert en de duiven uit die mand later los gaan, dit wanneer gemeld aan het afdelingsbestuur, dit ook word gemeld aan de desbetreffende vereniging-(en) en de liefhebbers deze tijd gecompenseerd krijgen.

Ook zou ik gedurende het gehele seizoen vanaf b.v. half juni wekelijks of om de twee weken in samenwerking met meerdere afdelingen op de dinsdagen africhtingsvluchten organiseren waar vooral de jonge duiven baat bij 'kunnen' hebben. De jaarlijkse verliezen van jonge duiven worden daarmee waarschijnlijk een stuk minder.

Tot zover Egbert Pleijter over zijn ervaringen als convoyeur en zijn gedachten over verbeteringen van het duivenvervoer.

 

Nico van Veen

 



IN DE KIJKER

Uw website 1 jaar naast elk artikel?

Bekijk onze tarieven om te adverteren!

GESPONSORDE LINKS

Please paste a VALID AdSense code in AdSense Elite Module options before activating it.

SPONSOREN

 

TOPPERS IN BEELD

Combinatie Kroesen uit Klazienaveen

Drukt neus aan het venster met diverse kampioenschappen in afdeling 10. Als we de klok zeg maar 10 jaar terug zetten ...

Topper in beeld

Theo Streefkerk en zoon, Ameide - ...

Inleiding Theo Streefkerk is een heel bekende naam onder de mannen van het zware labeur. Iedereen heeft zijn naam ...

Topper in beeld

Klip - Verhagen, Rotterdam

Klip – Verhagen (Rotterdam) Wat kunnen we nog schrijven over deze combinatie. Al jaren staan ze aan de top van de ...

Topper in beeld

KEEK OP DE WEEK

Succesvol - John Logemann -

Het seizoen 2020 zit er bijna op, we spelen de jongen nog even door, de nationale jonge duiven klassieker moet nog ...

John Logemann

Roerige weken in huize Dijk - Evelien´s ...

  Het is inmiddels al een paar weken geleden dat ik mijn laatste journaal schreef. Reden hiervan was dat ...

Evelien's Journaal

'Trainingsvlucht NIERGNIES (Fr)' - ...

  'Duidelijkheid kwam alsnog...' We hebben inmiddels de 2e 'africhting' achter de rug. ...

Evelien's Journaal

COLUMNS

Egbert Pleijter - Doornspijk / ...

  Vorig jaar schreef ik mijn eerste column over postduivenvervoer. In deze column stond Henk Slot centraal, ...

Nico van Veen

Update 6 september - Ad Schaerleackens -

In de provincie Antwerpen krijgen de duivenliefhebbers het de laatste 2 weken wel voor de kiezen. Na een dramatisch ...

Ad Schaerlaeckens

Succesvol - John Logemann -

Het seizoen 2020 zit er bijna op, we spelen de jongen nog even door, de nationale jonge duiven klassieker moet nog ...

John Logemann

STEL JEZELF VOOR

Francois Moors - Melsele

Stelt ..  

Stel jezelf voor

Hennie Beumer

Stelt....

Stel jezelf voor

Aurelio padovano uit Breukelen - Stelt ...

Stel jezelf voor

W. Vink en Zoon - Stellen zichzelf voor

Stel jezelf voor