Van 15 t/m 26 november verbleef ik in de Chinese stad Beijing. Beijing, door velen van mijn generatie nog op zijn Nederlands Peking genoemd, is een enorme stad met een oppervlakte van bijna 17.000 vierkante kilometer. Er wonen officieel iets meer dan 22 miljoen mensen, maar volgens verschillende mensen die ik er sprak, kun je dit aantal rustig verdubbelen daar nog eens zo’n zelfde aantal mensen hier niet officieel verblijft. Uren voortkabbelend in de files die een groot deel van de dag op vele plaatsen niet te vermijden zijn, zag ik zo hier en daar tussen de enorme wolkenkrabbers en futuristische gebouwen verschillende koppels duiven vliegen. De Hutongs (krottenwijken) waar vroeger vele duivenliefhebbers te vinden waren, zijn de afgelopen jaren in rap tempo vervangen door gigantische flats. Dat heeft tot gevolg dat verschillende duivenliefhebbers zijn uitgeweken naar daken van flats en balkons. Het kostte enige moeite en zoekwerk om een paar van deze balkonliefhebbers te bezoeken, maar het was deze moeite zeker waard.

 

   

Balkonhok op de 15e verdieping

 

Je kunt er maar nauwelijks in staan

In Beijing worden verschillende éénhoksraces georganiseerd. Ik had mijn reis zo gepland dat ik tijdens de finale van de Huixiang One Loft Race in Beijing was. Jaap Koehoorn had me getipt om daar een kijkje te gaan nemen. Dat was een goede tip! Via een vriend van mijn collega en tolk Hans lukte het om uitgenodigd te worden voor een lunch bij de eigenaren van deze éénhoksrace (het echtpaar Sissi) op de dag dat de finale plaatsvond. De eindrace werd vervlogen vanaf een afstand van ongeveer 550 km. De temperatuur lag enige graden boven het vriespunt en er stond een ijskoude wind. Deze wind hadden ze gelukkig deels mee. Vanwege deze weersomstandigheden was het wel een zware vlucht met op de dag van lossing krap 300 duiven thuis van de ruim 6000. Maar gelukkig was het verloop niet zo dramatisch als een paar jaar geleden toen er een kopwind stond en er slechts enkele duiven op de dag van lossing hun hok bereikten.

Voor en na de overvloedige lunch kreeg ik de gelegenheid om in de aankomsthal bij de videoschermen met een aantal aanwezige deelnemers te spreken. Vanwege de hoge inleg van 1500 euro per duif deden de meesten die ik daar sprak met slechts enkele duiven mee en vaak ook met een paar vrienden samen als team. Er was een flinke prijzenpot van 10 miljoen euro. De winnaar incasseerde een mooi bedrag van rond de 300.000 euro en op de 500e plek was nog 10.000 euro te verdienen. De hokken waar de duiven van de OLR gehuisvest waren mocht ik uiteraard niet bezoeken omdat de vlucht nog open stond. Wel kreeg ik een uitgebreide rondleiding door de eigen kweekhokken van Dr. Nai Xu (Sissi) waarop vele topduiven verblijven, deels gekweekt en aangekocht in China, maar ook aangeschafte toppers uit Nederland en België. Hiervan heb ik er een aantal mogen bewonderen.

   

Het complex van de Huixiang One Loft Race

 

Met Mr. Zhang, de eigenaar

In het zelfde weekeinde dat de finale van de Huixiang One Loft Race werd vervlogen vond ook de jaarlijkse beurs in Langfang plaats. Langfang lag ongeveer 60 km vanaf mijn hotel in Beijing en was met een taxi goed bereikbaar. Op deze beurs waren verschillende standhouders uit Nederland en België aanwezig om hun duiven te verkopen of hun producten te promoten. De beurs werd goed bezocht. Vanuit de stand van Reint Jan Blauw, die me gedurende deze reis van vele praktische tips heeft voorzien, heb ik de beurs verkend. Met diverse bekende Nederlandse duivenliefhebbers een praatje gemaakt zoals Gerard Koopman, André Leideman, Jaap Koehoorn, Lex de Jongh, Ype Hemstra, vader en zoon Lin, Arie Dijkstra en Peter Boskamp. De Nederlandse duiven waren erg gewild.

Verder heb ik met diverse verkopers van allerlei prestatie bevorderende producten gesproken en diverse potjes en flesjes bestudeerd. Alles is in China te koop. Van vrij onschuldige voedingssupplementen tot in Nederland verboden pepmiddelen als Glenbuterol en aanverwante middelen. Ook EPO (bekend van de wielersport) is in China en Taiwan probleemloos te verkrijgen. Van diverse duivenliefhebbers die ik in Beijing sprak, begreep ik dat praktijken als het rechtstreeks in de borstspieren inspuiten van diverse stimulerende stoffen een dag voor inkorving regelmatig plaatsvinden. De enorme geldbedragen die op prestigieuze vluchten te verdienen zijn, werken dit soort praktijken uiteraard in de hand.

   

De beurs in Langfang

 

Pillen in diverse kleuren en vormen

Omdat ik tijdens mijn verblijf in Beijing zoveel mogelijk liefhebbers wilde bezoeken en ook duiven wilde keuren had ik visitekaartjes in het Chinees laten drukken. Tijdens mijn bezoek aan de OLR bij Sissi en de beurs in Langfang heb ik tientallen kaartjes uitgedeeld en diverse uitnodigingen voor hokbezoeken ontvangen. Het merendeel van deze liefhebbers woonden echter op honderden tot duizend en meer kilometers van Beijng. Zo kreeg ik een uitnodiging om duiven te komen koppelen bij een liefhebber in Binnen Mongolië. De binnenlandse vlucht en verblijf in een hotel aldaar zou de man volledig vergoeden. Gezien de fysieke inspanningen van een dergelijk uitstapje heb ik hiervan toch maar afgezien. Toch heb ik een paar zeer interessante hokbezoeken afgelegd en de duiven van een groot kampioen beoordeeld en gekoppeld. Ook werd ik op mijn duivenkennis getest door een andere kampioen die al eens kampioen was in de beroemde Pioneers Club (dit kampioenschap wordt vervlogen over vier vluchten van 500 km). Ik kreeg een tiental duiven te zien en werd gevraagd daar de besten uit te halen. Nadat ik voor deze test slaagde en daarbij zijn favoriet als beste aanwees volgde er een fotosessie en een uitgebreid diner in een Pekingeend restaurant. Bij de liefhebber waar ik de duiven heb beoordeeld en op papier gekoppeld, kreeg ik alle kwekers en de beste vliegers in handen. Dit was ook een liefhebber die zijn sporen wel had verdiend.

Diverse kampioenschappen en asduiven op zowel eenhoksraces als op specifieke derbyvluchten werden de afgelopen jaren door deze man behaald en al deze duiven en hun ouders kreeg ik ter beoordeling. Hier zaten duiven bij die enorme geldbedragen gewonnen hadden. Leuk detail was dat ik een koppel bij elkaar zette dat een paar jaar geleden ook op elkaar had gestaan en ouders waren van een asduif die veel geld voor de man had verdiend. Alle vier aanwezige asduiven en hun ouders had ik hoog gewaardeerd, behalve die bewuste asduif. Dat ik echter van ruim 40 duiven de besten er uit had gehaald en me slechts in één duif vergist had, deed de man en zijn aanwezige duivenvrienden opmerken dat ik in China veel geld zou kunnen verdienen. Dit heb ik de rest van mijn verblijf in China vaker gehoord. Leuk om te horen natuurlijk, maar of ik in China nou gelukkig zou worden, is maar zeer de vraag.

   

Met Mr. Dahlia, RJ Blauw en tolk Hans

 

Topduif, zijn eigenaar Wang+ trofee en vriend

Tot slot heb ik een duivenmarkt bezocht. Tot een jaar of tien terug waren er verschillende duivenmarkten in Beijing, waarvan sommigen zelfs dagelijks werden gehouden zoals die in Fengtai district. Inmiddels zijn deze markten grotendeels met de grond gelijk gemaakt om plaats te maken voor flats. De duivenmarkt die ik bezocht maakte deel uit van een grote markt met levensmiddelen en was er alleen nog op zaterdagen. Er viel voor mij echter genoeg te zien. Er werden enkele honderden postduiven verkocht die in diverse fraai uitziende manden op fietsen en bromfietsen werden aangeboden. Ik ontdekte een aantal zeer knappe exemplaren en probeerde achter de herkomst te komen. Er waren echter geen eigendomsbewijzen bij. Na enig doorvragen hoorde ik dat op duivenmarkten als deze ook duiven werden verhandeld die gevangen waren tijdens de vlucht. Zo vertelde iemand over mensen die tijdens de vluchten ergens op de route met netten duiven vangen en de liefhebbers vervolgens om losgeld vragen. Wanneer ze dat niet krijgen worden ze verhandeld op markten als deze.

Behalve postduiven werden er ook andere Chinese vliegduiven aangeboden. Zo waren er prachtige exemplaren hoogvliegers als “Raven Heads” te zien, maar ook zag ik de Dianzi een honderden jaren oud vliegras dat voor de komst van de moderne postduif ingezet werd om berichten over te brengen en waarvan bekend is dat ze afstanden tot 4000 km konden afleggen. Of ze dat heden ten dage nog kunnen is maar zeer de vraag. De vogels van dit ras die ik in handen kreeg vertoonden inteeltverschijnselen.

 

 

   

Duiven op de fiets

 

Dianzi - oud vliegduivenras

Samenvattend was deze duivenreis waarbij ik uiteraard ook een aantal toeristische highlights heb bezocht als het Plein van de Hemelse Vrede, de Verboden Stad, de Tempel van de Hemel en de Chinese muur, een schitterende maar vooral ook zeer leerzame ervaring.

Nico van Veen



IN DE KIJKER

Uw website 1 jaar naast elk artikel?

Bekijk onze tarieven om te adverteren!

GESPONSORDE LINKS

SPONSOREN

TOPPERS IN BEELD

Combinatie Kroesen uit Klazienaveen

Drukt neus aan het venster met diverse kampioenschappen in afdeling 10. Als we de klok zeg maar 10 jaar terug zetten ...

Topper in beeld

Theo Streefkerk en zoon, Ameide - ...

Inleiding Theo Streefkerk is een heel bekende naam onder de mannen van het zware labeur. Iedereen heeft zijn naam ...

Topper in beeld

Klip - Verhagen, Rotterdam

Klip – Verhagen (Rotterdam) Wat kunnen we nog schrijven over deze combinatie. Al jaren staan ze aan de top van de ...

Topper in beeld

KEEK OP DE WEEK

Het dier en de liefhebber of het ...

Ik zag op Facebook discussies los gaan over de veiling die straks eindigt op Pipa. De mannen hebben het weer voor elkaar. ...

John Logemann

Hallo beste lezers en duivenvrienden...

Het is alweer even geleden met mijn schrijfsel op onze site. Reden zoals bijna altijd, druk, druk en nog eens druk. En ...

Evelien's Journaal

Top sport

Wat een genot was het om weer eens naar een mooie voetbal wedstrijd te kijken. Ajax speelde in Spanje tegen Real Madrid. ...

Ad de Jong

COLUMNS

Het dier en de liefhebber of het ...

Ik zag op Facebook discussies los gaan over de veiling die straks eindigt op Pipa. De mannen hebben het weer voor elkaar. ...

John Logemann

Vooruitkijkend naar aanleveren Algarve ...

Goedenavond sportvriendinnen en sportvrienden, Noteer alvast in je agenda, aanleveren voor de Algarve Golden ...

Sjaak Buwalda

De grootsten wijzen de weg

Ik heb er niet vaak veel tijd voor, maar als er gelegenheid is mag ik graag over internet struinen. Surfen is eigenlijk ...

John Logemann