Medio april 2015 schreef ik de vorige column/minireportage over beginners. Hierin stond Frank van den Dragt centraal, toevallig een clubgenoot van de hoofdpersoon van deze column/minireportage. Behalve dat ze clubmaats zijn en beiden nu twee jaar actief zijn in de duivensport, zijn ze ook ongeveer even oud (Frank 37, Jeroen 34 jaar) en beide vaders van jonge kinderen. Anders dan Frank had Jeroen voordat hij met postduiven startte al een aantal jaren duiven, namelijk Takla’s (Turks tuimelaars ras) en Birmingham Rollers. De overstap naar postduiven was snel gemaakt toen hij van een liefhebber uit de buurt zijn eerste postduif kreeg. Zijn duiven heeft Jeroen in een omgebouwd tuinhuis /blokhut, die hij in eerste instantie eigenlijk voor zijn vrouw had gebouwd om tuinspullen in te zetten.  Dit hok is 5,5 x 2,2 meter groot en verdeeld in 3 kleine afdelingen met rennen. Inclusief jongen had Jeroen hier eind mei 45 duiven op zitten.  Net zoals het bij de meeste beginners gaat, was het voor Jeroen op zich niet moeilijk om een hok vol duiven te krijgen.

Zeker in een vereniging als “De Eendracht” zijn er voldoende liefhebbers te vinden die een beginner aan duiven willen helpen. Maar Jeroen beseft inmiddels wel, dat wil hij aan de top meedraaien hij gericht duiven zal moeten aanschaffen en geen vreemdelingenlegioen er op na zal moeten gaan houden.

“Ik vind het lastig om aan goede duiven te komen al heb ik best wel wat duiven bij bekende liefhebbers vandaan. Maar het is natuurlijk afwachten of het daadwerkelijk net zulke goede duiven zijn dan dat het op papier lijken.”

Ik adviseer beginners altijd om voor zichzelf eerst een duidelijk doel te bepalen m.b.t. wat ze in de duivensport willen bereiken. Er zijn nogal wat duivenliefhebbers die gewoon maar wat doen, zonder echt een doel voor ogen te hebben. Zo zie ik bijvoorbeeld regelmatig overnachtfondduiven op hokken bij liefhebbers die alleen vitesse en midfond spelen, of juist precies andersom. Dat er dan weinig succes geboekt zal worden spreekt vanzelf. Voor Jeroen is het inmiddels wel duidelijk wat hij met zijn duiven wil bereiken. Hij wil zich voornamelijk op de vluchten boven de 500 km richten, maar streeft geen hoger doel na dan zoveel mogelijk plezier aan de duiven te beleven.

“De duiven zijn voor mij een vorm van ontspanning. Na een dag hard werken even het hok in, krabben en kijken hoe de duiven erbij zitten. Dan kom ik weer tot rust. Het mooiste van de duiven sport vind ik de omgang met de duiven en het wachten bij thuis komst van een vlucht. Ik vind het  altijd weer een bijzondere ervaring als ze thuis komen. Mijn doel is om met regelmaat op de uitslag te staan en het zou ook heel mooi zijn om op den duur ook eens een paar kopprijzen te winnen. Ik besef goed dat ik in prestaties nooit mee zal kunnen met de professionele liefhebber die voldoende geld, tijd en ruimte heeft om aan de duiven te besteden. Ik zie om me heen dat de druk om te presteren erg hoog ligt bij sommige liefhebbers en ook dat als je een leuk duifje wil gaan kopen, bij dat type liefhebber soms erg diep in de buidel moet tasten. Voor mij is en blijft de duivensport echter een hobby.”

Uit mijn vorige columns/minireportages over dit onderwerp blijkt wel dat met uitzondering van Jurgen Menkhorst (die ondanks zijn jonge leeftijd echter geen beginner is), vrijwel iedereen de duivensport moeilijk vindt om onder de knie te krijgen. Jeroen is hierop geen uitzondering. 

“Als beginner moet je zoveel leren. Er is heel wat kennis voor nodig om met postduiven succes te hebben. Ik vind het ook best moeilijk om ze goed gezond te houden en vooral om ze in top conditie te krijgen. Daarnaast is het een flinke tijdsinvestering. Ik ben het met Frank eens dat duivensport soms erg moeilijk te combineren is met een jong gezin en werk. Zelf ben ik vaak erg laat thuis van mijn werk. Ik vertrek meestal om 6.00 uur ’s morgens en ben dikwijls niet voor 18.00 uur thuis. In de winter kan ik dan ook niet anders dan ze volle bak te voeren. Een voordeel tijdens het vliegseizoen is wel dat omdat ik door het hele land werk regelmatig de duiven kan meenemen om ze te lappen.”

Op mijn vraag op welke manier hij kennis opdoet geeft Jeroen aan dat hij regelmatig surft op het internet en dat hij van een clublid een stapel duivenboeken heeft gehad. 

“Naast het lezen van boeken en op internet, heb ik het meeste geleerd van de gesprekken met liefhebbers en ook door gewoon met de duiven bezig te zijn. Ik heb niet echt een leermeester, maar ik heb Nico (de-duivencoach.nl) als vraagbaak achter de hand en daarnaast vraag ik met name tijdens de inkorf avonden van alles en nog wat aan ervaren liefhebbers. De hulpvaardigheid in onze club is groot. Nieuwe leden wachten bij ons in de club een warm welkom. Er heerst saamhorigheid. Wat dat betreft heeft onze club de juiste naam (PV de Eendracht). In Harderwijk en omstreken heeft de duivensport dan ook zeker nog wel toekomst.”

Een aspect waarover ook veel beginners struikelen zijn de financiën. De duivensport is geen goedkope hobby. Vooral oudere liefhebbers die rond moeten komen van een klein pensioentje, geven aan dat de kosten van hun hobby soms nauwelijks op te brengen zijn. Dat er om die reden misschien minder aanwas van nieuwe leden komt uit de groep gepensioneerden dan dat je logischerwijs zou verwachten, hangt m.i. met dit aspect samen. Ook Jeroen geeft aan dat de sport op zich niet echt goedkoop is. 

“Persoonlijk vind ik de duivensport niet erg duur, maar beslist ook niet goedkoop. Het hangt wel van jezelf en je doelstellingen af. Hoeveel duiven wil je houden? En hoeveel wil je er wekelijks inkorven? En wil je de top bereiken en de daarbij behorende investeringen doen of ben je met minder tevreden? Ik heb zelf ook een paar duiven gekocht die niet echt goedkoop waren, maar ik ben ook erg gematst door mij totaal onbekende duiven liefhebbers. Zo plaatste ik een oproep op Duivenmarktplaats voor jonge duiven. Er reageerde een man uit Limburg (Ron Merry) en deze heeft mij 2 prachtige  jongen geschonken van zeer goede afkomst en ook kreeg ik er 2 oudere duiven bij om uit te kweken. Dit soort ervaringen maken voor mij de hobby wel bijzonder leuk.”

In de column met Frank van de Dragt gaf ik aan dat ik grote overeenkomsten zie tussen de beginners die zich met weinig moeite weten te plaatsen tussen de gevestigde namen. Een van deze overeenkomsten is dat deze beginners een mentor hebben in de vorm van een door de wol geverfde melker die zijn sporen in de duivensport heeft verdiend. Bij Marc Flap is dat de marathonspeler Evert Antonidus die zich op één van de verste afstanden van het land regelmatig weet te klasseren op de klassiekers en Frank van de Dragt heeft een schoonvader die als voormalig lid van de combinatie Beelen grote successen heeft behaald op de overnachting waaronder 2 x een NPO overwinning. Voor Jeroen zou zo’n mentor ook een uitkomst zijn, regelmatig even een blik in het hok, even over de schouder meekijken, bijsturen waar nodig, etc. Volgens mij lopen er in Harderwijk wel een paar liefhebbers rond die deze rol best op zich zouden kunnen/willen nemen. Een andere overeenkomst die ik zie bij de meeste liefhebbers die een bliksemstart maken, is dat ze veel steun ondervinden van hun levensparter/gezin. Bij Frank en Marc zijn hun vrouwen bijna net zo enthousiast als zij zelf en springen ze in de verzorging bij als dat nodig is. Op mijn vraag hoe zijn vrouw staat ten opzichte van de duivensport geeft Jeroen het volgende aan;

“Mijn vrouw staat achter mijn hobby zolang ze zelf maar niet het hok in hoeft. Ze weet dat het een stuk ontspanning is voor me en dat doet haar ook weer goed om te zien. Zelf heeft ze niets met duiven. Ik heb sowieso weinig mensen in mijn directe omgeving die geïnteresseerd zijn in de duivensport.”

Tot slot vroeg ik Jeroen of er zaken zijn binnen de duivensport waar hij zich aan stoort. Hierop gaf hij aan dat hij slecht tegen mensen kan die die elkaar de overwinning niet gunnen.

Verliezen hoort bij een wedstrijd en natuurlijk is het wel een teleurstelling als je duiven naast de prijzen of soms zelfs pas de volgende dag aankomen, maar aan de andere kant is de vreugde nog groter als je een volgende keer zelf een vroege duif hebt.”  

Tot zover Jeroen Kluinhaar. Ik hoop dat hij nog lang mag genieten van de duivensport.

Nico van Veen



IN DE KIJKER

Uw website 1 jaar naast elk artikel?

Bekijk onze tarieven om te adverteren!

GESPONSORDE LINKS

SPONSOREN

Comb. Poelman - Erica

Bonnenschenkers

TOPPERS IN BEELD

Combinatie Kroesen uit Klazienaveen

Drukt neus aan het venster met diverse kampioenschappen in afdeling 10. Als we de klok zeg maar 10 jaar terug zetten ...

Topper in beeld

Theo Streefkerk en zoon, Ameide - ...

Inleiding Theo Streefkerk is een heel bekende naam onder de mannen van het zware labeur. Iedereen heeft zijn naam ...

Topper in beeld

Klip - Verhagen, Rotterdam

Klip – Verhagen (Rotterdam) Wat kunnen we nog schrijven over deze combinatie. Al jaren staan ze aan de top van de ...

Topper in beeld

KEEK OP DE WEEK

Zomerstorm

Wat een storm hebben we dinsdag en woensdag gehad. Dinsdag gingen om 7.30 uur de jongen los en wat hadden ze het naar hun ...

Ad de Jong

Op en af

Het weer gaat op en af zoals Frank Debosere de weerman in België vaak met het weerpraatje zeg. Hier nu ook dan een ...

Ad de Jong

Enten

Maandagavond met de oude op controle geweest bij Ko Schoenmakers in IJsselstein.  Het was allemaal goed. . Heb een ...

Ad de Jong

COLUMNS

De Meester Duivenliefhebber in een ...

Grote oren en een grote neus zijn twee kenmerken die onherroepelijk wijzen op het verouderen van de mens. Daar valt ...

Michel Vanlint

In deze tijd (3 juni)

In deze tijd zijn velen hun jongen driftig aan het lappen. De vitesse mannen hebben die zelfs al enkele keren gespeeld. ...

Ad Schaerlaeckens

Spiegelen…

Ik heb u ooit al eens verteld over een jeugdtrauma. Een trauma wat ik een plaats heb gegeven, kan handelen, volledig ...

Esther Bultman