Anton van Oort / Geffen - Specialisatie onvermijdelijk (2)

Columns - Nico van Veen

zaterdag 02 maart 2013 15:38

Geschreven door Beheerder

Geschreven door Nico van veen. Vorig jaar schreef ik een artikel met de kop “specialisatie onvermijdelijk”. Centraal in deze column stond toen Willie van de Boogaard uit Maaskantje. Over zijn ongelijke strijd tegen enkele tophokken schreef ik toen dat er maar één oplossing voor een liefhebber als Willie is om zich met dit soort hokken te kunnen meten en dat is specialisatie op een onderdeel waarop de kansen op een overwinning min of meer gelijk zijn. Een eerlijker duivensport zal altijd wel een utopie blijven, hoewel ik wel een voorstander ben van initiatieven die hier en daar worden ontplooit om de al te grote verschillen te verkleinen. Een aantrekkelijke duivensport voor zo’n groot mogelijk aantal liefhebbers, daar heeft volgens mij iedere duivenliefhebber voordeel bij. Een liefhebber die vanaf zijn (her)start direct begonnen is met zich te specialiseren is de 48 jarige Anton van Oort uit Geffen. Anton is in 1980 met de duivensport in contact gekomen doordat hij samen met zijn broer Jan in kleinvee handelde op de veemarkt in den Bosch, waar zij met hun vader (die net als Anton ook varkenshandelaar was) dikwijls naar toe gingen. Tussen 1980 en 1983 heeft Anton al samen met zijn broer als jeugdlid van de eerste successen in de duivensport geproefd. Ze hebben in 1981 zelfs een reportage in de "Vredesduif "gehad vanwege hun goede resultaten op Orleans, Chateauroux en Bourges met de jonge duiven.

In 2000 is Anton opnieuw begonnen. De aanleiding om opnieuw te beginnen was de varkenspest in 1997 waardoor zijn bedrijf compleet stil kwam te liggen. Omdat Anton tijd over had ging hij bij een klant van hem die ook met duiven speelde de duiven opwachten en zodoende liep hij het duivenvirus weer op. Na een drietal jaren op zijn plannen te hebben gebroed, besloot hij zich op de overnacht te gaan toeleggen. Vooral ook omdat deze discipline het beste bij zijn levensstijl past (5 dagen werk met ongeregelde werktijden en tevens eigen baas). Bij 3 tophokken van Oost Brabant ( H v/d Eijnden Wetjes uit Deurne, Chris van den Bos uit Oss en Ruud van Iersel uit Helvoirt) werden 10 tot 15 late jongen gekocht en hieruit is hij gaan kweken. Vooral met de duiven en het advies van Ruud van Iersel is hij zeer goed geslaagd. 70% van de duiven die op dit moment zijn hok bevolken voert nog het bloed van deze duiven.

Anton speelt met 30 koppels waarvan 15 jaarlingkoppels op alleen de overnacht ,waarbij de ZLU vluchten zijn voorkeur hebben. Daarnaast heeft hij nog 10 kweekkoppels. Hij speelt zijn duiven op nest omdat dit voor hem het eenvoudigste is; “Ik doe vaak s morgens het hok open en s avonds weer dicht, vanwege mijn werk. Er zou meer uit te halen zijn als ik wat meer bij huis zou zijn en op bepaalde uren met de duiven bezig zou kunnen zijn. Deze tijd komt nog wel in de toekomst hoop ik, want om topresultaten te bereiken is feitelijk wel het voeren van een strak regime in verzorging en training tijdens het vliegseizoen nodig”. De mooiste prestaties van Anton zijn tot nu toe zijn resultaten op Barcelona. Deze vlucht ooit te winnen is zijn zeer ambitieuze doelstelling. Met zijn Barcelona duivin de Mireia (Catalaans voor bewonderingswaardig) die 4 jaar achtereen prijs pakte op deze vlucht en 3e kampioensduif in 2008 over de ZLU vluchten in Oost Brabant werd, was Anton overigens ook al zeer in zijn nopjes. Helaas is deze duivin afgelopen jaar verspeeld op Barcelona 2012. Dit was haar 5e Barcelonavlucht. Ze had tot dan toe 11 keer prijs gehaald op de overnachting.

Anton legt uit waarom hij zich op de ZLU vluchten heeft toegelegd en waarom hij het met mij eens is dat specialisatie in de duivensport heden ten dage onvermijdelijk is. “Ik heb in 2008 voor het eerst met de ZLU vluchten meegedaan en meteen een goed jaar op deze vluchten gehad. Dit was natuurlijk een mooie stimulans om hier mee door te gaan. Ik vind deze vluchten de beste graadmeter om je duiven te selecteren, omdat het hier puur en alleen op de kwaliteit van de duif aan komt zonder de grote invloed van de nacht die je vaak op de middaglossing ziet. Kijk maar naar het verloop in snelheid op eletekst van deze vluchten en dan zie je duidelijk wat ik bedoel. Bij de morgenlossing zit de snelheid van 1 tot 10 dicht bij elkaar en op de middaglossing heeft vaak de nacht de snelheid van 1 t/m 10 bepaald. Dit geeft een vertekend beeld in de kwaliteit van de duif en daarmee ook van zijn kweekwaarde. Ik vind een duif die meer als 12 uur of 1000 km aan een stuk kan vliegen om thuis te komen de moeite waard om mee door te kweken, dat is in mijn ogen vooruitgang in vliegkwaliteit. Zo’n duif komt op de middaglossing ook goed tot zijn recht, terwijl dat andersom , dus een goede duif van de middaglossing die dus gewend is aan 2 stukken van circa 500 km op de morgenlossing, heel vaak kansloos is.

Verder is mijn keuze voor de morgenlossing ook mede bepaald door de sfeer van de vereniging en het inkorflokaal voor de ZLU: de vrienden van de fond 2001 in Oss. Dit zijn allemaal marathonvliegers (70 leden) die met hun allerbeste duiven aan de ZLU vluchten deelnemen . Zij kunnen ook heel goed de behaalde resultaten op die buitencatogorie vluchten waarderen en weten hoe moeilijk dit is en hoeveel geduld het vergt om hier goed op te presteren. Een oudere ZLU vlieger uit Boekel vertelde me in 2008 toen ik voor het eerst de morgenlossing ging vliegen dat de ZLU vluchten de hoge school van de duivensport zijn. Bij de morgenlossingsvluchten zijn er veel sterke hokken in heel Nederland, maar er is geen enkel hok dat kan overheersen zoals bij de eendaagse en jonge duivenvluchten. Het is al vaak geprobeerd om net als bij de andere onderdelen in onze sport om met veel duiven en op een gunstige locatie wekelijks in rayons of werkgebieden iedereen te overklassen, maar dat is tot op heden nog niet gelukt omdat het bij deze vluchten puur op de kwaliteit van duiven aankomt. Vele liefhebbers hebben 1 goede, sommige wel 5 en er zijn enkele uitzonderingen die 10 toppers op hun hok hebben, maar niemand is er tot nog toe in geslaagd om op deze vluchten van 1 t/m 25 te spelen of 50 bij de eerste 100. Dat is voor mij een belangrijke reden om op deze vluchten te blijven spelen, omdat ik bij iedere ZLU vlucht van te voren het gevoel heb dat een kans maak op de overwinning in groot verband terwijl ik dat op de programmavluchten al jaren niet meer heb.”

De grootste bedreiging van de hedendaagse duivensport is volgens Anton het overdreven fanatisme van bepaalde liefhebbers om te slagen. Dat geeft bij velen het gevoel van onmacht en frustratie . Dit is volgens hem alleen tegen te gaan door een beperkt aantal duiven te laten gelden voor het kampioenschap en het poulesysteem.

Nico van Veen - http://www.de-duivencoach.nl