Keek op de week - Johan Hamstra
Voor sommige komt deze "Kijk op ..."
misschien iets later dan gewend op deze zondagochtend. Maar goed, hij is
er en ja, als je een heel verhaal heb getikt en je druk op het
verkeerde knopje, ja, dan is alles weg. En helaas, dat gebeurde mij nu
juist deze ochtend !!! Dan kan je kwaad worden, maar ja, dat helpt ook
geen ........ Ondanks dat ik zelf geen duiven meer speel dit jaar probeer ik toch
het nodige op de voet te blijven volgen. Als eerste wil ik daarom dan
ook even terugkomen op het besluit wat genomen is om de duiven afgelopen
vrijdagochtend te gaan lossen. Dit natuurlijk zowel die van de Z.L.U.,
als ook de concoursen van de N.P.O. Ja mannen, dit is ballen tonen en
zal zeker mijn inziens een navolging mogen krijgen. Lossen, uit oogpunt
wat in het belang staat voor de duiven. Klasse, klasse en nog eens
KLASSE !!!
Ja, schoppen als het slecht gaat, dat doen er velen maar zeggen als het goed is, daar hebben vele moeite mee. Zeggen als de duiven goed komen, daar hebben die zelfde ook geen problemen mee, maar ouwe hoeren en excusses zoeken als ze niet komen. De verhalen met de duizend en één excusses hebben ze op voorhand al verzonnen. En juist, er zijn geen excusses in onze sport !!! Nee, van mij komen ze nu niet want .......... Het gaat te snel......... Er is dit.......... Er is dat.......... Maar goed, het ene jaar pakt Pietje ze altijd en het andere jaar pakt Karel ze wekelijks. Ja, dat zijn nu eenmaal zaken zoals het is.
Rustig.
Ja, eigenlijk is het hier voor wat de
duiven betreft heel rustig. De oude duiven vliegen hun rondjes bij
thuiskomst uit me werk waarna de buurman ook zijn duifjes laat vliegen.
Als ook hij zijn oude duiven binnen heeft gaan gezamelijk de jongen naar
buiten en kunnen de vleugels strekken. Het grootste gedeelte van de
jongen is nadat ze buiten zijn vrijsnel uit het gezichtsveld verdwenen.
Dus wat de gezondheid aangaat van de junioren zit het wel goed volgens
mij. Ik heb nog één koppeltje jongen bij een koppel kweekduifjes zitten
waarna het kweken gedaan is. Er komen nog wat jongen bij van een
samenkweek en nog één van een bonnetje en dan is het gedaan. Dan heb ik
voor dit jaar een meer dan machtig mooie groep jongen waarvan het
grootste gedeelte er vanaf september aan mogen geloven. Ja, want dan
begint de eigen africhting voor deze junioren.
Een daagje Harderwijk.
Gisteren met zowel Monique
als de kinderen een daagje Harderwijk geweest. Altijd en eeuwig als ik
naar Harderwijk toe gaat moet ik even door het "Nachthok", de plaats
waar vader Kees het levenslicht zag. Aankomend in dit meer dan mooie
gedeelte van Harderwijk even met de auto langs de slachterijen van VSE
en het oude Midden Nederland waar ik als kleine jongen vele uren
doorgebracht heb. VSE bestaat nog als slachterij en kijkend voor het hek
heeft de tijd hier stil gestaan. Alles nog zoals het vele jaren terug
was !!!
Haverlaan nummer 11.
Vanaf VSE iets verderop de
auto geparkeerd en even een wandeling door het voor mij zo bekende
Nachthok. Aangekomen in de Haverlaan trek ik de stoute schoenen aan en
bel aan op nummer 11. Een oudere vrouw van in de tachtig doet wat
stilletjes de deur open waarna ik ons voorstel. Vrijsnel is ook haar man
ter plaatsen en van het één kwam het ander en stonden we in een leuk
gesprek. Niet snel daarna krijgen we een rondleiding door het huis en
natuurlijk in de tuin achter.
Achter in de tuin staand, ik sluit me ogen en haal eens diep adem. In gedachten zie ik mezelf in korte broek, gele boeren klompjes aan en lopend aan hand van opa Mannus. Echt, dit waren jeugjaren zoals deze moeten zijn en geloof me, die tijd met opa Mannus zal ik nooit of te nimmer meer vergeten. Oom Gijs woonde toen nog thuis en ik was daar altijd en eeuwig op vakantie. Als Oom Gijs dan ging werken kon ik de duiven verzorgen. Echt, wat heb ik daar een fijne tijd gehad met mijn opa en Oom Gijs.

Samen met zoon Tim voor het ouderlijk huis van opa Kees.
Als ik dan de mensen bedankt voor hun aangeboden gastvrijheid blijkt het toch moeilijk weg te komen zijn daar. Maar ja, wat wil je, verhalen over die en over dat, schuurtje zus, en schuurtje zo. Echt, wat was het zalig om weer even thuis te zijn. Ja, zo was het gevoel wat ik had toen ik daar achter in de tuin stond met aan mijn zijde mijn eigen kleine jongen !!!
Wat heeft dit met duivensport te maken.
Dit wat
hierboven allemaal omschreven staat heeft eigenlijk niets, maar dan ook
helemaal niets met duivensport te maken. Maar ik wilde dit gewoon met
jullie delen. De gekende A.S. schreef het eens en ik gebruik deze tekst
in mijn intro op mijn site.
Zolang de grootste ellende in je leven zich afspeeld op duivengebied ben je een gelukkig mens !!!
Met dit schrijven wil ik het er eigenlijk maar bij laten dus,
Tot de volgende kijk op ....
Groet Johan
www.johanhamstra.nl
| Gerelateerde artikelen | |