Tips September 2010

maandag 27 september 2010 17:02

0 Reacties

Motivatie is alles. Je kunt nog zo’n goede duif hebben, is hij of zij niet gemotiveerd: vergeet het maar! Zo ook jonge duiven. De gehechtheid aan het hok, aan een schapje of een eerste liefde is heel belangrijk! Een voorbeeld. Na de derde jongeduivenvlucht kregen we op maandag een telefoontje uit Leeuwarden, 20 kilometer noordelijk van ons. De 292, een jonge duif zat daar, maandagmiddag binnengelopen. Ik kijk het na en denk “Dat kan niet, die duif is afgelopen zaterdag nog mee geweest op de vlucht en had ook nog prijs”. Welnu, het was wel zo! Goed, mijn vrouw heeft haar opgehaald. Duifje heeft zich vergist, kan gebeuren. De volgende morgen de duiven los en ’s middags weer telefoon, zelfde liefhebber, duifje was weer daar.

Toen heb ik haar nog een keer gehaald, eigenlijk tegen beter weten in. Een paar dagen vast en weer los. En ja hoor, ze zat er weer. Ik heb toen de liefhebber gevraagd haar op de trainingsvlucht van 100 km mee te geven. Moet ze als het ware over ons huis maar nee hoor, ze ging regelrecht naar haar nieuwe thuis. Eigendomsbewijs opgestuurd en de man speelde haar op 130 km, de eerste natourvlucht. De morgen na de vlucht belde een zeer blije liefhebber: de 292 had een 1e gewonnen in zijn club! Man blij! Zoals ik zei: Motivatie is alles!

Nog een voorbeeld.

We hebben dit jaar de jongen gewoon bij elkaar laten zitten en ze zo gespeeld. Er werden natuurlijk een aantal koppels gevormd. Een aantal kwam ook op eieren. Verder laat ik het meestal niet komen. Jongen met een jong in het nest zijn vaak niet zo’n succes. Er zijn uitzonderingen. Dit jaar hadden we zo’n uitzondering. De duivin zat verschrikkelijk vast op het nest. Bij de training moest ik haar altijd pakken en van het hok jagen, anders ging ze weer gauw zitten. Toen het koppel 14 dagen had gebroed heb ik vrijdagmorgen, de dag van inkorven, een klein jonkje ondergeschoven. Ze was er gek op en liet de doffer niet meer op het nest komen. We hadden een vlucht van 330 km met kopwind en ze won een 1e. Na inkorven het jong weer weggehaald. Het koppel broedde de volgende week verder op de eieren. De donderdag er na (een vlucht van 400 km met 2 nachten mand) weer een kleintje er onder. Resultaat een 5e. Na thuiskomst wilden ze niet meer broeden. Toch scharrelden ze de hele week in en rond de broedpan. De volgende donderdag, voor weer een vlucht van 400 km een jong van 8 dagen ondergeschoven. Dat vond ze ook prachtig. Zaterdag weer een 1e !. Een week later hetzelfde ritueel op vrijdag voor een vlucht van 250 km met kopwind. Ditmaal een 2e. In de week daarna legde ze weer en won op een vlucht van 250 km met een sterke staartwind een prijs in het midden van de uitslag. Volgende week maar weer eens een jong proberen…. Zo ziet u: een duif met kwaliteit en motivatie kan veel. Maar je moet het als liefhebber wel zien en daar naar handelen!

Degene die de minste fouten maakt wordt kampioen. U kent het gezegde ongetwijfeld. Kampioenen maken dus blijkbaar minder fouten dan de anderen. Maar fouten maakt iedereen. Daar werd ik laatst ook weer eens op gewezen en wel door de duiven. Op de natour gaan oud en jong mee. Aangezien het aantal antennes wat wij hebben beperkt is, ligt er voor elk hok maar een. Ook al heeft zo’n hok twee of drie ingangen. Die andere ingangen laten we bij thuiskomst van de vlucht gewoon dicht. Uiteraard doen we dat in de week ook al om de duiven er aan te laten wennen. Zaterdagmorgen controleer ik het systeem en merk dat een kabel eigenlijk net te kort is. Nou ja, dan maar een andere ingang gebruiken, duiven zullen het wel zien. De eerste duif komt, valt voor de ingang die de hele week open was en nu dicht, kijkt een paar keer, probeert daar naar binnen te gaan en… gaat de lucht weer in voor een paar extra ronden. Wie zijn schuld was dat? Een week later. Ik zet het hok van Adriaan nog niet open want ik moet nog een paar duiven opsluiten. Dat doe ik later maar vergeet het hok open te zetten. De eerste duif komt, een van Adriaans hok, duikt naar beneden en ziet dat het hok niet open is en vertrekt ook weer voor een paar ronden. Dat kostte dus de 1e. Ook weer mijn schuld. Op zo’n moment ben ik in staat om het tuinmeubilair aan het vliegen te krijgen maar ja…

Dit jaar spelen we de oude duiven ook op de natour op weduwschap. De andere jaren koppelden we ze rond 1 augustus en werden ze op nest gespeeld. Met een jong in het nest blijft het verenpak mooi. Bas Verkerk had al vaker gezegd probeer het eens op weduwschap, geen gedoe met eieren en jongen overleggen enz. Welnu dit jaar aldus gedaan en deels is het geslaagd. Onze duiven, op weduwschap vanaf eind februari zonder koppeling tussendoor, hebben het prima gedaan. Eerste vlucht 33/37; tweede vlucht 31/36, derde vlucht 15/30, dus een duidelijk lager percentage  op deze vlucht met kopwind ( onze jongen deden het die dag geweldig met 45/57 maar die zaten nog goed in de veren ) en het probleem bleek toch wel de rui. Ondanks bijlichten ging na het vallen van de zesde pen het dek er vooral bij de doffers uit. Bij staartwind hoeft dat nog geen probleem te zijn, nu, met een snelheid onder de 1200 meter is dat wel het geval. Het hok van de duivinnen is donkerder en dat heeft de pennenrui daar in het voorjaar geremd. Volgend jaar de oude duiven maar weer verduisteren in het voorjaar, tot zeg maar eind april en kijken of we het dan kunnen uitzingen, want verder is het prima bevallen.

Gr.   Hatty.

Zonder nadrukkelijke voorafgaande schriftelijke toestemming van Duivenvlucht.nl is het niet toegestaan materiaal van Duivenvlucht.nl te publiceren, kopieren of reproduceren voor gebruik op uw website of die van iemand anders.