14 mei kwamen we er weer eens achter dat duiven, voordat ze
vluchten van boven de 500km aankunnen, goed ingevlogen moeten zijn. Op die dag
vlogen we Sens, 572km. Daarvoor hadden de duiven vluchten gehad van respectievelijk
136, 153, 167, 235 en 297km. En toen dus direct 572. Dat bleek teveel van het
goede, vooral voor de jaarlingen, die zeer slecht naar huis kwamen en bovendien
lang niet allemaal. Daar kwam nog bij dat de kortere vluchten een goed verloop
kenden en niet erg zwaar waren. Die zaterdag de 14e was er een
sterke west-noordwestenwind, die de duiven ook nog eens naar de Duitse grens
drukten. Waarom zo’n grote sprong zult u zich afvragen? Dat komt omdat besloten
is dat de dagfondvluchten, ook voor de kortste afstanden minstens 500km dienen
te zijn. In andere jaren had de eerste dagfondvlucht voor ons een afstand van tegen de 500km, nu
dus 75km meer. Dat zal volgend jaar anders moeten! Een vlucht van 350km nog
voor de eerste dagfondvlucht bijvoorbeeld. Een goede opbouw van het vliegprogramma
is zeer belangrijk, bleek maar weer eens!
Een aantal jaren hebben we van de firma Herwi uit Duitsland twee speciale drinkbakken gekocht. Dat waren die drinkbakken die er uit zien als de drinkbakken in duivenwagens met drinkgoot en een geperforeerde bovenbak. Daar doe je het water in en de duiven horen het water naar beneden stromen. We hebben ze toen een paar jaar gebruikt en daarna – uit luiheid? – niet meer. Toch is het belangrijk dat vooral de jongen op deze manier leren drinken. Dus we hebben ze maar weer te voorschijn gehaald, netjes schoongemaakt en ze staan nu – 6 weken voor de eerste africhting van de jongen – weer op het hok!
Zeven weken voor de eerste trainingsvlucht van onze afdeling hebben we alle jongen laten enten tegen Paramyxo. De volgende dag bleek een de 90 geënte jongen een kapotte luchtzak te hebben. Blijkbaar lek geprikt. Dus hadden we voor enkele dagen een kropper! Het vliegen ging hem goed af, het eten wat minder. Na enkele dagen was het over. Deze week, dus 6 weken voor de eerste training, gaan we ze behandelen tegen Pokken/Difterie. Een paar veertjes plukken en met een borsteltje de entstof aanbrengen. Deze enting doen we ook al een aantal jaren nadat we een keer een besmetting met difterie hadden gehad. Dat wil je dus niet vaker meemaken! Enkele duiven hebben we toen in leven kunnen houden door elke dag de als het ware de luchtpijp weer vrij te maken die dichtgroeide met gele proppen. Een bloedbad maar toen de enige mogelijkheid….
Gisteren was dokter Marien hier weer in de buurt en we zijn met 6 duiven en 3 mestmonsters naar hem toe geweest. Zoals verwacht zat er in de mest niets. Ook het keeluitstrijkje bij de oude duiven was in orde. We hadden ook 2 jongen meegenomen met – wat ik dacht – ornithoseverschijnselen. Die gedachte bleek onjuist. Dr Marien hield het op Herpes. Wat is er aan te doen? Nou weinig. Het advies was om de jongen te kuren tegen het geel en de zieke duiven 2 x daags een druppel met zijn middel tegen Adeno-coli in de bek te geven. En dan maar hopen dat ze sterk genoeg zijn om te overleven….
Hatty
www.roestpigeons.com
| Gerelateerde artikelen | |