Tips April 2011

Columns - Hatty Roest

dinsdag 19 april 2011 22:39

Geschreven door Beheerder

0 Reacties

Ouder worden.

Ik ben nu met mijn 62ste levensjaar bezig en de energie die ik vroeger had, begint af te nemen. Zo, dat staat er! Voorgaande lezend denk ik “is dat wel zo?”. Is het niet gewoon wat luiheid die misschien weer overgaat? Moet ik mij er toe dwingen om nu naar buiten te gaan en de jongen los te laten, terwijl ik net besloten had dat ik ze vanwege te harde wind en regen vasthoudt vandaag? Zou ik vroeger gewoon naar buiten zijn gegaan en de klep hebben opengetrokken? Meer en meer bekruipt mij het gevoel dat ik het vroeger wel gedaan zou hebben. Dit voorbeeld is niet het enige. Ik merk dat het mij wel uitkomt dat bepaalde zaken die ik eerder steevast uitvoerde nu in de duivenpers als onnodig worden bestempelt. “Mooi, hoef ik niet meer te doen”. Drinkbakken elke dag schoonmaken, de vlieghokken tweemaal per dag, niet onnodig in de garage komen om de duiven boven niet te storen, de weduwnaars moeten op dinsdag baden, de duivinnen op woensdag, de verduistering van de jongen is van precies 18.00 uur tot 08.00 uur en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

Natuurlijk zijn er onzinnige dingen bij: een keer extra de garage ingaan zal niet veel uitmaken, net zoals op een bepaalde dag pas om 18.05 uur de gordijnen dichtschuiven. Maar toch, het is het algemene beeld dat mij opvalt en – moet ik zeggen – verontrust! Nu leest u dit en misschien herkent u het en nu verwacht u van mij tips om het tij te keren? Tsja, deze keer moet ik u teleurstellen: ik weet het niet… Misschien moeten wij als oudere liefhebbers het maar accepteren. Het is het proces van het ouder worden en het is niet anders. Toch probeert mijn karakter, ik ben een doorzetter, mijn fysiek te overstemmen en zegt: “kom op joh, til je luie …. op en doe wat” en dus ga ik nu toch nog naar buiten om de jongen te laten vliegen!!

Nog wat over de duiven.

Er belde iemand die 2 zomerjongen 2010 te leen had gekregen. De eigenaar wilde ze dit jaar nog niet gebruiken. Het zijn 2 duivinnen zei de liefhebber aan de telefoon. De ene heeft na 12 dagen gelegd, geen probleem. De andere zit “gekoppeld” maar reageert niet op de doffer. Omdat het 2 duiven van ons betrof had ik wel een idee. Is die andere wel een duivin? (zelf hadden we jaren geleden ook zo’n geval. Het betrof de vader van onze oude Olympiade 06. Gekocht als duivin, ook een zomerjong en vol verwachting gekoppeld aan een van onze beste doffers. Drie weken zaten ze naast elkaar te slapen. Dat schoot niet op en toen die “duivin”tussen de weduwduivinnen gezet. Toen was de keuze snel gemaakt!) Nou ja, ze heeft wel een dofferkop…. maar doet “de snavel niet open”! Dus misschien eens bij een duivin zetten? Een paar dagen later belde hij weer. Hij had het “geslachtloze” duifje bij een duivin gezet. Die gingen elkaar te lijf! Ik vroeg of hij een oude doffer en een leeg hok had. Had hij. Zet ze daar maar eens in. Ruim een week later weer een telefoontje. Het was toch een zij, want ze had gelegd. Eind goed al goed. De betreffende liefhebber was 78 en uit zijn woorden bleek dat hij nog altijd fanatiek was. Zo had hij het koppel dat op het verder lege hok zat een paar uur!! zitten observeren…. Kan ik een voorbeeld aan nemen!

Hatty Roest - www.roestpigeons.com