Het zout - uit lang vervlogen tijden...
Het zout is een grondstof die een zeer belangrijke gezondheidsrol speelt in de voeding der menschen, zoowel als in deze van onze huisdieren. Laat ons zeggen dat zout zoo onontbeerlijk is voor de goede werking van het menschelijk en dierlijk lichaam als lucht, water en licht. Sommigen beweren dat het gebruik van zout niet beantwoordt aan een dringende noodzakelijkheid voor het organisme en dat het toedienen van zout tenslotte kan beschouwd worden als een overtolligheid.
Zij staven hun bewering met de van ouds bekende waarheid, dat de niet-huisdieren die in volledige vrijheid leven,die in het wilde leven, het best kunnen stellen zonder zout, om de eenvoudige reden dat de verschillende stoffen waarmee ze zich voeden op zich zelf in voldoende hoeveelheid zout bevatten om de verliezen van het organisme op dit gebied volledig te herstellen. Ze nemen dus geen ander zout dan dit welk bevat is in de planten waarmee ze zich voeden, en niettegenstaande dat blijven zij toch krachtig en gezond.
Deze vergelijking gaat niet op. De in de vrije natuur levende dieren brengen het grootste deel van hun bestaan door in open lucht en hebben bijgevolg een veel sterkere verteringskracht dan deze dieren die het grootste deel van hun leven doorbrengen in gesloten ruimten, die veel armer zijn aan gezonde lucht en zuurstof. Onze duiven vooral voeden zich omzeggens uitsluitend met granen, en de wetenschap heeft bewezen dat dit voedsel slechts zout bevat in zeer beperkte hoeveelheden.
In alle geval is het een ontegensprekelijk feit dat het gebruik van zout het voedsel smakelijker en aangenamer maakt, den eetlust opwekt en de spijsvertering bevordert. De spijsvertering wordt sterk bevorderd omdat het zout, eens dat het in de maag komt, zich ontbindt en zijn chloor afstaat aan de zuurstof om er chloorzuur mee te vormen, zonder hetwelk de maag onbekwaam is degelijk te werken, daar dit zuur de voornaamste factor is van het maagzuur. Het gebruik van zout verzekert een doelmatig verbruiken van alle voedende bestanddeelen door het bevorderen van de werking van het spijsverteringsstelsel en door het gemakkelijker doorzijpelen van de voedende stoffen in het bloed, dat ze over heel het lichaam rond zendt. Het zout is niet minder nuttig voor het bloed, want de chloor van het zout is het hoofdbestanddeel van de samenstelling van de roode bloedlichaampjes, die de zuurstof over heel het lichaam rondsturen en de voedselopname verzekeren. Het zout bevordert de uitscheiding van alle versleten stoffen uit het lichaam en ontlast zoo de duif van de schadelijke stoffen, die soms de oorzaak zijn van vele ongesteldheden en ziekten bij onze vogels.
De paarden die regelmatig zout krijgen, hebben een schitterende en blinkende huid, duiven die zout krijgen, hebben een glad en schitterend gevederte.
Er is nog meer : het zout verhoogt de levendigheid van 't geslachtsinstinct en heeft 'n zeer gunstigen invloed op de bevruchtingskracht; het maakt den duiver krachtiger en meer geschikt voor de voortplanting, het heeft een prikkelenden invloed op den eierstok en verhoogt dus het leggen bij de duivin. Duivinnen die heelemaal van zout verstoken zijn, worden onvruchtbaar en leggen niet meer.
Het zout is bovendien een uitstekende ontsmetter; het vernietigt de sporen en de schimmel, die heel dikwijls voorkomen op slecht bewaarde graansoorten : het zout weert alle bederf en verdedigt het organisme tegen de meeste microbische giften; het dient als voorbehoedsmiddel en als geneesmiddel tegen inwendige en microbiche darmziekten, tegen besmettelijke ziekten zooals het geel, typhus, tering en coryza. Talrijke voorbeelden bewijzen op schitterende wijze de groote waarden van het zout in de algemeen voeding van mensch en dier. Deze toespijs moet regelematig aan onze duiven worden toegediend, maar in zeer kleine hoeveelheden, want een overtollig gebruik van zout veroorzaakt een ontsteking van den krop, van de maag en de ingewanden. Zijn gebruik in de voeding van onze reisduiven is een noodzakelijkheid, want het organisme kan deze eetlustprikkelende stof niet missen.
Wij weten met zekerheid dat er veel liefhebbers zijn, die een regelmatig gebruik maken van zout. Onze medewerker, de heer Landercy, gebruikt het regelmatig, alsook de heer Charles Lossignol van Marchienne-au-Pont, gebruikt regelmatig, jaar in, jaar uit, een kleine koffielepel zout per drie liter drinkwater.
...
Vergeet ook nooit, als u thee geeft van netelen of salsepareille, een klein koffielepeltje zout aan het drinken toe te voegen om den flauwen smaak weg te nemen en de verteerbaarheid ervan te bevorderen. Bij geklopten mortel en baksteen voegt u eveneens een snuifje zout; uw vogels zullen het zooveel te liever oppikken.
Overdrijving schaadt echter, vergeet het nooit !
Bron : Het Duivensport - juni 1946 & http://www.bloggen.be/duivengazette/
| Gerelateerde artikelen | |