Tips voor de maand Oktober

zondag 17 oktober 2010 00:04

"Het is hier geen kweekstation", zei ik tegen de liefhebber die me twintig ringen bracht omdat hij al de late jongen uit mijn vliegers wenste. Omdat ik te veel duiven had, laste ik eind juni een selectietiendaagse in met Bordeaux, Soustons en Barcelona. Ze moesten prijs vliegen om te mogen overwinteren. Ik hield elf prijsvliegers over. Twee duivinnen die de vorige jaren prijs vlogen op Barcelona en één duiver die met een gebroken pootje vlak na de prijzen thuis kwam van Montélimar mochten ook nog blijven. Ik had dus nog 14 vliegers of 7 koppels die ik de week na Barcelona koppelde. Omdat ik Perpignan (945 km) nog wilde spelen met een viertal duiven waaronder het "gebroken pootje", leek het aantal late jongen zeer klein te worden. Immers, met de inkorving op dinsdag en mogelijk uitstel van lossing op zaterdag kwamen vier van de zeven nesten in gevaar.

De eitjes legde ik onder de thuisblijvende volledige koppels en verving ze door stenen eitjes. De vier broedende duivinnen mochten 's nachts broeden, maar overdag zette ik ze in een kleine open ren. Elke dag moest ik die vier duivinnen dus twee keer vast nemen. Ik stond er verstomd van hoe de vorm van die duivinnen toenam: roze gezwollen spieren, bloem en vetplekken op de veren, krijtwitte neuzen en oogranden, blinkende ogen en hevig op hun nest. Zonde dat ik ze niet kon inkorven! Omdat ik mijn jongen op nest gespeeld had met matig succes, ging ik met het oog op volgend jaar eens kwansuis praten met enkele liefhebbers die zeer goed spelen met jongen op nest. Natuurlijk deden die goed spelende liefhebbers "niets speciaals". Ze gingen zoals vele anderen hun jongen wel bijna elke dag lappen op een 20 km. Ik had dat ook geprobeerd zonder duidelijk resultaat. Er moest dus iets meer zijn. Ik luisterde echter goed en wat kreeg ik twee keer tussen de lijnen door te horen? Zij lieten hun jongen na de lapvlucht binnen komen in een andere afdeling, zodat ze wel konden eten en drinken, maar urenlang niet bij hun nest konden. Zij deden dus ongeveer hetzelfde als wat ik bij mijn duivinnen deed om ze bijna een hele week aan het broeden te houden terwijl de duivers weg waren. Zo zie je, dat achter "niets speciaals" in gesprekken en reportages soms toch wel "iets speciaals" verscholen zit, maar je moet het te weten komen. Zo zie je ook, hoe belangrijk motivatie is om de vorm bij duiven te vergroten. Zo zie je ook, dat de kwaliteit van een duif niet tot zijn recht komt, als je ze onvoldoende of niet motiveert.

Dagelijkse verzorging

Ik heb mijn duiven bestand weer verkleind, want bij het totale weduwschap kan je met minder duiven toch evenveel duiven spelen. Ik heb alle duiven weg gedaan die ik moet vast houden, zodat ik maar twee groepen meer heb en dus veel werk en tijd uitspaar. Verder heb ik mijn aantal kweekduiven bijna gehalveerd: nog zes koppels. Ik zoek nu naar minder werk om volgend jaar meer tijd te hebben om mijn duiven beter te motiveren. Minder duiven en meer vrije ruimte vind ik heerlijk en goedkoper. Zo kan ik sparen om volgende zomer nooit duiven te moeten thuis laten, want het fondspel is peperduur. Begin er niet aan als je niet goed in de centen zit (wat echt geen schande is) of met een redelijk bedrag wil toekomen. Tijdens de rui neem je best je duiven niet te vaak in de hand, want dat hebben ze niet graag en ze ruien dan minder vlot. Vanaf half september zitten ze gescheiden. Ze mogen elke dag één of twee keer trainen. Bijna dagelijks kunnen ze in bad. Elke dag poetsen is niet noodzakelijk, maar ik vind een net hok aangenaam. Bij vochtiq weer laat ik de afzuigventilator in de voorgevel 15 centimeter boven de vloer verschillende keren per dag een kwartiertje draaien via het instelbaar tijdklokje van de stekker. Die zuigt de vochtige lucht van boven de vloer naar buiten zodat de vloer droog blijft en geen muffe lucht op het hok veroorzaakt.

Voeding

Twee keer per dag mogen de duiven naar hartenlust eten van 70 % ruimengeling en 30 % zuivering aangevuld met wat kleine olierijke zaden. Grit en vitamineral staan er altijd evenals groenten uit mijn grote tuin. Een paar keer per week doe ik lookolie, appelazijn of Naturaline over het voer met wat biergist erover. Andere en duurdere voedingssupplementen voor de rui geef ik niet meer. Vroeger deed ik dat wel, maar ik denk dat ze overbodig zijn.

Medicatie

Een natuurlijke gezondheid is belangrijk. Kuren tegen trichomoniasis of coccidiosis deed ik niet voor het begin van de rui en ik bezocht ook geen dierenarts. Duiven die er niet gezond uitzien selecteer ik er tussen uit. Wel doe ik in oktober een achttal dagen parastop over het voer tegen verdoken paratyfus. De duiven worden hierdoor mooier en vinniger, zelfs als die verdoken paratyfus niet aanwezig is. Dit zegt me meer dan de geleerde uitleg op bijsluiters. Geleerde namen van allerlei duivenziektes en medicatie, ik heb er geen belangstelling voor.

Selectie

Medelijden en twijfel zijn uit den boze bij de selectie en die betaal je het volgend jaar cash, maar we zijn allemaal mensen. Op een afdeling met 6, 8 of 9 nestbakken moeten geen 6, 8 of 9 koppels zitten. Oude en jarige duiven kan je selecteren op hun uitslagen. Jonge duiven selecteren is vaak moeilijk. Soms vlogen ze te weinig wedstrijden omdat ze te jong waren, zich kwetsten of een tijdje verdwaalden. Verder kan je jonge duiven voor de fond en grote halvefond moeilijk beoordelen op basis van uitslagen in wedstrijden van 50 tot 200 km. In België is er vanaf mei heel veel spelgelegenheid voor jonge duiven, maar in andere landen niet. Hoe doe ik het als fondliefhebber? In mei, juni en juli speel ik mijn piepers zoveel mogelijk met de bedoeling duiven die slecht recupereren of te lomp zijn uit te schakelen. Wie een paar uur te laat komt, maar er fris uitziet krijgt geen slechte punten. Wie bijna altijd vlak buiten de prijzen thuis komt, krijgt wel slechte punten. Als ik snelheid zou spelen, zou ik bij de piepers wel veel aandacht schenken aan vroege prijzen. Wat er ook van is, bij de selectie van jonge duiven moet je bij gebrek aan voldoende uitslagen vaak naar andere dingen kijken. Maar wat is keuren waard op basis van een of andere theorie zoals ogen, vleugel, rug, spieren enz.? Ik weet het niet, al heb ik een diploma van keurder en al heb ik al veel duiven in mijn handen gehad.

Op elk hok zie je hoe weinig duiven er daar zitten van 3, 4 of 5 jaar en ouder. Dit bewijst, dat niemand veel van keuren kent. Uiteindelijk gaat het erom wat er in het kopje van een duif zit aan oriënteringsvermogen en wilskracht. Die eigenschappen kan je niet zien en niet voelen. Dit betekent, dat enkel de korf een goede keurder is, maar ook daarbij moet je voorzichtig zijn, want een goede duif bij een minder goede liefhebber of op een slecht hok presteert slechter dan een middelmatige duif bij een goede liefhebber. Om een duif te keuren heb ik sinds lang maar tien seconden meer nodig. Ik neem ze vast en hoe aangenamer ze aanvoelt door de zachtheid van pluim en het evenwicht in de hand, hoe meer vertrouwen ik er in heb. Als ze ook nog een stevige, redelijk korte en dikke voorarm heeft, krijgt ze een extra goed punt. Duiven met een zeer zachte pluim zijn gezonde en meestal ook behoorlijke duiven.

Is de duivensport goed bezig?

Neen. We zijn te ouderwets en te eigenzinnig met duiven blijven spelen. De huidige structuur en beoefening van onze hobby bevorderen de trend van minder liefhebbers met veel duiven, terwijl we eigenlijk meer liefhebbers met minder duiven zouden moeten hebben. Die trend omkeren lijkt een hopeloze strijd zolang geld, eigenbelang en eigenzinnigheid welig mogen tieren. Ik pleit voor het spelen in categorieën zoals in andere sporten. Geef de ambitieuze liefhebbers alle kansen om het tegen elkaar op te nemen en topduivensport te creëren. Zorg verder dat beginnelingen, minder bekwame liefhebbers en zij die gewoon en eenvoudig met duiven willen spelen ingedeeld worden in een A- en B-groep waarin ze zeker een minimum aan succes kunnen ervaren. Voor gepensioneerden kunnen wedstrijdjes midden in de week een reden zijn om niet af te haken of om met duiven te beginnen, want zo blijft het weekend vrij voor hun gezin. Allemaal te veel werk? Neen, als we gebruik willen maken van de mogelijkheden die in een computer zitten. Te grote versnippering? Kijk toch naar andere sporten die voor velen aantrekkelijk zijn, omdat ze het niet moeten opnemen tegen tegenstrevers boven hun niveau of boven hun mogelijkheden. Heb jij betere ideeën?

Jaak Nouwen - Duifke Lacht | 63e Jaargang -Nummer 14 - 2010

Ook 2 wekelijks een uitgave ontvangen van "DUIFKE LACHT" klik hier..