Wat een weekeinde hebben we achter de rug. Het tennisgebeuren waar de vrije vogel meestal druk mee is staat op het moment op één laag pitje en daar gaan we komend weekeinde weer volop mee draaien. De vogelin is een weekje naar Barca dus de vogel was wat rusteloos en dus was het duiven kijken geblazen. Zondagmiddag Nijvel en Maandag st Vincent. De duiven van Nijvel kwamen niet best en daarom was de vrije vogel verrast toen hij al op maandagochtend een vroege duif in Yerseke op teletekst zag staan. Toevallig kent de Vrije vogel deze liefhebber daar deze ook (net als de Vrije vogel en Kees de Jong) de aankomsten van Orleans jonge duiven komt kijken bij Danny de Voogd waarmee de Vrije vogel al kontakt heeft vanaf zijn (Danny) achtste jaar.
Wat nu blijkt is dat de duif die de eerste nationaal St Vincent heeft gepakt van moederzijde bij Danny vandaan komt uit de Kees de Jong duiven. Zo zie je maar weer waar vriendschappen goed voor zijn in de duivensport. Danny was dan ook direkt naar zijn vriend gegaan en toen hij me in de avonduren belde was hij nog enthousiast over de dag die hij in Yerseke achter de rug had. Proficiat heren.
Zelf was de Vrije vogel bij ome Flip (Paul) aan het kijken die er twintig had ingekorft voor St Vincent. Gezellig keuvelen en wachten op de duiven. Ouwe koeien uit de sloot halen en veel plezier over vroeger maar duiven ho maar,… daar moesten we voor een mooie te lang op wachten. Toen er één kwam bleek het de zestiende gemelde in de club te wezen dus…. gewoon niet netjes op tijd. Jammer daar je ome Flip wel de eerste nationaal zou gunnen, altijd bezig met de duiven en altijd vertrouwend op zijn beestjes.
Maar veel verhalen die ik hoorde gingen over de commercie in de duivensport en zachtjes aan geloof ik dat alle liefhebbers veel commerceler zijn ingesteld ook schrok ik van de bedragen die gevraagd en betaald worden voor duiven waarvan de prestaties vaak een uitschieter is (net als de vroege duif van Koopman (in dubbele zin) op Chateauroux). Ook dat was opeens een kanjer. Een echte hobby schijnt de sport nog maar te zijn voor enkelingen. Het materialisme heeft de mens gewoon in zijn macht.
Toch vind ik dat fondvluchten nationaal aan een limiet gekoppeld moeten worden net als vroeger Pau. Maximaal mocht je daar toen drie duiven op inschrijven en feitelijk is dat ook genoeg. Hier moeten dierbescherming en duivenorganisatie nu eens naar kijken. Aantal duiven tot b.v 200 km geen limiet en van 200 tot 500 km maximaal 25 duiven per liefhebber en boven de 500 km maximaal 4 duiven per liefhebber. De kwaliteit van de wedstrijdduiven zal dan omhoog gaan en verliezen in de toekomst worden dan ook minimaal. Onze sport wordt dan ook veel profesioneler.
Nu worden er manden vol op grote klassiekers ingekorfd waarvan 2/3 het thuishok nooit meer bereiken. Nu wordt vaak door de grote mega inkorvers het concours gedomineerd en daarom was de vrije vogel blij met deze loodzware St Vincent en bekijkt u de uitslaglijsten maar eens goed, heel veel kleine inkorvers met topduiven waren het dit keer die het concours bepaalden.
En daarom nog één keer…… Leve Yerseke.
Kees Commijs Sr alias Vrije vogel.
| Gerelateerde artikelen | |